Ne Vakit - Raziye Aktaş

Konu sahibi son olarak 2618 gün önce görüldü
Ne Vakit - Raziye Aktaş​

Ne Vakit​

Sığındığım her yer adınla anılır oldu

geçince mavi bir dalganın karşısına,

çağırır dalga uzaklardan sesini

Ne vakit geçsem boş bir sokaktan

adın yankılanır sokağın tavanına

Dilime ne vakit öğrettiysem susmayı

asi bir başkaldırış başlar

her şey bana inat senin arkanı kollar

Gözlerime ne vakit öğretsem bakmamayı

kör edercesine bir kanayış başlar

yanaklarım öpüşüne susadığı zaman

boşalır gözlerimden yaşlar

Ne vakit arasam benliğimi

bir şehrin en kuytularında bulurum kendimi

tutar ellerinden kaldırırım içimde hapsolmuş seni

Ellerim ellerine ne vakit muhtaç olsa

birbirlerine sarılırlar dönmeden arkalarını

avuç içleri karşılıklı

Raziye Aktaş
 
Geri