Ne Özlemekten Yoruldum , Ne de Sensizlikten Duruldum !

Konu sahibi son olarak 2624 gün önce görüldü
Ne Özlemekten Yoruldum Ne de Sensizlikten Duruldum !

Ne özlemekten yoruldum...

Ne de sensizlikte duruldum...

Kollarım yoruldu boşluğunu sarmaktan

Borçlanmış gibi sensizliği yaşıyorum

Yoruldum koşuşturmaktan...

Aşkım nefesim hayatım...

Sensiz bir hiçmiş gibi

Boylu boyumca uzanıyorum yokluğuna

Nefes alamadığım dar sokaklar buluyorum

Adını arıyorum dağılmış çöp torbalarında

Ateşler yakıyorum...

Savuruyorum savruluyorum

Dudağının üstündeki küçük yara izinde boğuluyorum

Sensizim

Seninleyim

İçinde ve dışındayım

Gidip geliyorum

Uzaklaşıp sana koşuyorum

Gelip kurtarmayacak mısın beni

Uçurumlardayım...

Sana düşüyorum

Yorgun akşamlardayım sana doğuyorum

İğneleri batıyor sabahların

Söküp atıp sana uçuyorum

Tutmayacak mısın beni...

Ne özlemekten yoruldum

Ne de sensizlikten

Bitirmeyecek misin beni?

Soyup atmayacak mısın hayata?

Bir meleğin öpücüğüydü seninki

Kirli masum yetmez bitirmez...

Bir öpücükle öksüz bırakmayacak mısın beni?

- Alıntı *
 
Geri