|~..νє кσηυѕтυgυη σηυη нαуαℓι∂ιя αѕℓιη∂α..~|

Han
  • Kullanıcı Han
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
⚪ Konu sahibi son olarak 590 gün önce görüldü
Onca şeyle ugraşıyorsun birşeyleri başarma çabası kazanma çabası
Hersey ne kadar boş ve anlamsız olduğunu sevdiklerin elinden kayıp gittiğinde anlıyorsun malesef..
Bugün diğerleri için kötü birgun ama benim için 1 kat daha fazla kötü..
Ben döndüm sabah aksamında onun ölüm haberini aldım..
Tamda bugün..
İstesem iki gün daha yanında olabilme imkanım vardı
Durmadim.. Kactım.. Biraz daha o halde görmemek adına onu..
Özledim be günlügüm
Özledim işte herşeyi be günlük..
Belkide bana kırgın kapattı gözlerini..
Kim bilir..
inşallah öyle değildir be günlüğüm..
Üzülmemem gerek ağlamamam gerek biliyorum..
Çunku biz ondan geldik yine ona gidicez..
Sondan kaçış yokki..
Dua'larim dedemle..
İnşallah o simdi o yeşiligin içinde, mavinin içindedir..
Bize ordan bakıyordur, ordan izliyordur..
Neyse günlük kardes..
Kacma vakti geldi..
görüsürüz elbet..
 
Hatırlamak, unutmak değildir, unutmak üzere anmaktır.
Unutmamak unutmaktan büyük sanılır... "Hiç unutmuyorum" derler.. "Hiç unutamayacağım" derler.. "Hiç unutamam" derler.. "Unutmam" derler..
Ve unuturlar, unuturuz.. Unutursun.
Hatırlamayı bile!
Çünkü ben kapı gıcırtısında arıyorum hayatın sırrını, çünkü pastel tonlarında olmalıydı. İşte hayatın boktanlığı bu, kimse bir kitabın son sayfasını ömrümün son anında okurum diye rafa kaldırmadı ve ben hep yanlış insanları sevdim. Kimse yara izimden öpmedi beni. Annem var. Geri kalan şeyler ise, hayatın diğer dişlileri yani. Vız gelir tırıs gider birader. Şimdi bir sigara daha yaktım. dolapta yoğurt var. Daha ne isteyeyim. İlahi ben.
Unuttum!

Ben mutluyum.
Mutlu bir hayat merhaba merhaba.
(:
 
Keyfin gayet yerindeyken bir anda gelen durgunluk, dur çok mutlu oldun demek istiyor bana. İnsanları bazen gerçekten ciddi anlamda anlamıyorum insanlara ne hissettikleri umurlarında bile değil.
Değer verilmediği an öyle derin hissediyor ki insan. Sızlayıp gidiyor.

Susmak çok güzel sende denesene.
 
Tam da bugün her şey bitti.
Tam da bugün herkese güvenmemem gerektiğini öğrendim.
Tam da bugün dibini görmediğin denizde yüzmeye çalışmanın sadece sana zararı olduğunu gördüm.
Tam da bugün duygularımı öldürdüm. Hatta oturdum helvasını yaptım yedim.
Tam da bugün bazı şeyleri geride bırakmam gerektiğini anladım.
Tam da bugün hala çocuk yanımın ağır bastığını ama insanların içindeki çocuğu öldürdüğünü gördüm. Cenazelerinde bulundum belki de.
Tam da bugün her şey sıfırlandı.
Ve tam da bugün ben değiştim.
Artık eski Emir yok.
Eski Emire hoş çakal diyorum,
Tam da bugün.
 
Şunu iyi bilin ki ; gösteriş budalası insanlardan , gösterişli laflardan , gösterişin kendisinden , hiç hoşlanmam , bu 1 .. Kibirden , kendini beğenmişlikten , bütün bu dağları ben yarattım havalarından , süslü kişiliklerden nefret ederim , bu 2 .. Yalakalardan , yalakalıktan , yalakaca edilmiş laflardan ve davranışlardan da nefret ederim bu 3 .. Dördüncüsü , gerçeği , içtenliği , samimiyeti çok severim .. Ve Dostoyevski’nin dediği gibi: gerçeğin , her şeyin üstünden, zavallı egolarımızın bile üstünde tutulmasını isterim ..
 
Özlüyor, özlüyor ve daha çok özlüyorsun. İçinde birike birike sana yer bırakmayıncaya kadar doluyor. Sonra özlem giderme zamanı geliyor, için pır pır ediyor, karşında görüyorsun. Koşup delice sarılmak geçiyor içinden, saatlerce, günlerce.. ama içinde bulunduğun durum bir türlü el vermiyor, bir kaç saniye ufak bir kucaklaşma oluyor. O bir kaç saniyede içindeki özlem biraz biraz azalıyor. Sonra herşey eskisi gibi.. Ayrılıyor, uzaklaşıyorsun. O bir kaç saniye tekrar tekrar kafanda beliriyor. Her belirdiğinde biraz daha özlüyorsun. Kısır döngü bu şekilde devam ediyor. Sürekli özlüyorsun. Özlemini dindirmek için yaşadığın dakikalar zamanla büyüyüp daha çok özlemene neden oluyor.
 
Nasıl bir his biliyor musun?
Oda çok geniş ama sığamıyorsun,
Bak kapı orada ama çıkamıyorsun,
Pencere açık ama nefes alamıyorsun.
İnsanlar nasıl karaktersiz olabilir adlı eserime hoş geldin.
Benim yaşadıklarım beni ilgilendirir,anlatırsam anlatırım kime ne?
Şu forumlarda hala ''yapmacık,yalan'' insanlar var ya ne diyeyim.
Nasıl gülüyorum hallerine ah bir bilsen.Neyse
 
Bir aşk her anlama gelebilirmiş. Ama her anlam bir aşk etmiyormuş anladım. Ben huzursuzluğa ait bir mutlulukmuşum. Ve be bu mutluluğun bir çaresi yok biliyorum. Biliyor ve geri çekiliyorum. Yüzün bana unuttuklarımı, kaybettiklerimi geri veriyor. Sen farkında olmuyorsun. Polis kılığına girmiş bir hırsız gibisin. Kaybettiklerimi geri verirken kalbimi çalıyorsun. Ama oraya gitmiyorsun. Kırıyorsun! Bilmiyorsun! Zaten hiçbir kalbe kırarak girilmezdi değil mi? Kırılmış bir kalp seni içinde neden saklar bilir misin? Bilme! Çünkü biz kaybedenleriz. Bizde şans, yüzümüze gülmez. Bizde şans arkamızdan güler. Hep nereye gittiğimizi sorarlar; neden kaçtığımızı kimse bilmez. Bizi ya sevmezler, ya sevmezden gelirler... Bu yüzden ne iyileşir ne de ölür bu yara. Sen bizi düşünme. Bitmiş değilim. Eksik öldüm sadece...
 
youtu.be/cU0TxPFozmc


Sabahlara kadar ağladığım günlerim hep oldu
Biraz daha mantıklı düşünmeyi,
Körü körüne bağlanmamayı çok istedim
Bende bunu yapamadım işte
Bana söylenen herşeyin doğru,verilen her sözün tutulacağını sandım
Daha doğrusu "İNSAN"olarak gördüğüm için herkesi
Sinsi ve çıkarcı düşünceleri yakıştıramadım
Bilemedim işte bana bişeyler anlatmaya çalışan herkesi susturdum
Duymadım görmedim bilmedim

Yapmaz dediğim olmaz dediğim ne varsa hepsini yaşadım

HERKES HAKETTİĞİNİ YAŞASIN
 
youtu.be/OGX-ny-3ztI


Kadınsız hava sahası mümkün müdür?

Biraz dağınık bir adamım ben. Olay sadece yatağın örtülü, çorapların sepette olmasıyla sınırlı değil. İçsel bir dağınıklık diyebilirim. Kalp ve kafa uyuşmazlığı gibi. Gerekli yerlere şikayet dilekçesi gönderdim. Bu kafayla bu kalp uyumlu değil. Herkesin kalbi atıyor benim kafam. Sizin için sıfır hata payı diyorlar galiba kargo esnasında bir karışıklık oldu. Gereğinin yapılmasını arz ederim, amin.
Sonra mutfaktan annem geldi. Uzaklardan gelen servis elemanı gibiydi. Senin derdin ne oğlum dedi. Dağınığım anne, toplayamıyorum kendimi dedim. Her eline geçeni atarsan bir kenara toplayamazsın tabi. Cümlede ki felsefenin derinliğine bakar mısın? Bak yine sigaranın külünü dökmüşsün yere. Gel seninle ortak bir noktada buluşalım dedi. Dur dedim anne, dur. Bu saatten sonra hiçbir kadınla buluşmam bir yerde. Sonuçta sen de kadınsın. Her neyse konu ne kadar kadınsa ben o kadar şarabım, sanırım biraz hava almalıyım..
 
Ağır kanamalı bir aşk için, sadakat grubu kan aranıyor... Aşk'a adilik bulaşmış...
 
Ayağı kırıldığı için öldürülmesi gereken atlar, "Ben yalnızca bir ayakmışım yalnızca! diye söylenmişler midir kendi kendilerine?! "Ve nal, hani uğur getirirdi?​
 
Diyecekler ki arkamdan ben öldükten sonra, O yalnız şiir söz yazardı. Ve yağmurlu gecelerde elleri cebinde gezerdi. Yazık diyecek hatıra defterimi okuyan, ne talihsiz adammış, imanı gevremiş parasızlıktan.​
 



Yalnızlık, adı gibi korkutucu değil. Bahsedildiği kadar sıkıcı değil aslında. Ara sıra canını acıtan müzikler dinlersin, geceleri uyuyamazsın, sürekli onu düşünür kahrolursun, özlediğin zaman dünyadan nefret eder, içinden bir şeyler kopuyormuş gibi hissedersin. Çok değil altı üstü sigaranı tersten yakarsın, bu bir sigara bağımlısı için ne demek bilemezsin. Canın sıkılır belki, nefret edersin yaşamından, çok kötü bir şey değil aslında yalnızlık, sadece yaşarken öldüğünü hissedersin, sanki ölmüşssün ama gömülmeyi unutmuşsun gibi. Kötü değil be yalnızlık, altı üstü bunlar hergün tekrarlanıyor. Ve bunu değiştirmeye asla gücün yetmiyor.​
 
1583094360747.png


Neden hep papatya falları karşı tarafa yapılır?
Aşk güvenmek degilmidir ki ?
Tersine yapsak olmaz mı?
Seviyorum,sevmiyorum
Belki daha doğru sonuçlar vermez mi?
Tereddüt duyduğumuz karşı mı olmalı yoksa bizzat yüreğimiz mi?
Kaçımız “sevmek zorunde değilsin” der, ve sever ki !
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri