Ne garip.

Konu sahibi son olarak 1725 gün önce görüldü
tumblr_inline_pq9473fI7c1wyp73v_640.png


ne garip.
saçlarını okşayıp uyutmak varken,
fotoğrafını okşayıp unutmak.

hep bir şeylere benzetmek sonra, olanı biteni
ve gitmek.
gitmek yetmeyecek uzaklaşmaya.

ama yetinmek. fotoğrafta kalmış bir gülüşle.

sonra bir hayal kırıklığı.
sonra düşünmek.
allah taş etsin hepinizi diyerek bir cama dönüşmeyi dilemek.

anlıyor musun çekilmez oluyor bazen acı,
sarıp çekmezsek içimize…

biz aşklar, biz diyorum yanlış anlama,
en çok kelebeklere benziyoruz, hep bahar, hep rengarenk,

yalnızlıklarımızda tırtılmışız gibi sürünüyor,
ve içine girdiğimiz kalplerden,
kozasından kelebek gibi yırtıp çıktığımız da,
ölüyoruz çok geçmeden…

doğanın kanunu böyle madem,
“çiğnemeyeni s….nler” sloganlarıyla protestodur yaşamak

sonra işte, hayatın kaygısı
“bira kaldı mı, sigara sabaha kadar yeter mi” falan..

Gökhan İnesi
 
Geri