Nasıl delicesine bi sevdaydı bizimkisi.

E
⚪ Konu sahibi son olarak 1898 gün önce görüldü
Nasıl delicesine bi sevdaydı bizimkisi. Bilenler kıskanırdı..görenler şaşırırdı..Hayret ederlerdi..Bu zamanda böyle sevgi
Sence bize nazarmı değdi? O kadar fırtınalar koptu yine ayrılmadık nasıl olduda bitti?
Anlam veremedim. Sen nasıl olduda gittin. Ben nasıl olduda sana giderken birşey demedim? Gitmene izin verdm !
Ayrılığın yükü ağır.. Kaldıramıyorum. Yapamıyorum sensiz olamıyorum. Her düşüşümde sen kaldırırdın beni
Şimdi düştüm. Kalkamıyorum.
Ağlıyorum sadece. Ne konuşabiliyorum nede sitem edebiliyorum. Ağlıyorum sadece.
Çırpınıyorum konuşmak gitme gel diyebilmek için ama boşa...
Tek kelime bile edemiyorum.
Haykırmak istiyorum. Ya "seni seviyorum" demeliyim yada nefretle haykırmalıyım
Ama yapamıyorum
Çaresizlik neymiş sensizlikte öğreniyorum
Varlığının kıymetini yokluğunda anlıyorum
Ve bu yokLukta "keşke"leri sıralıyorum
Keşke yanımdayken bi fazla da olsa sarılsaydım kokunu çekseydim
Dolsaydın damarlarıma belki yaşatırdın beni şuanda...
İçim çok fazla acıyorken...ve bide üstüne üstlük sen yokkken
Ben bu sefer devam etmek istemiyorum nefes almaya
Hani elim kesilse dayanamazdın ya hani saçımın teline zarar gelse üzülürdün ya
Şimdi ölüyorum bitanem..dönmezmisin..
gelmezmisin yanıma ???​
 
Seni tanıdıktan sonra hep kızmışımdır zamana,ne çabuk geçiyor diye…Oysa şimdi ben seni sensizlikle yaşamaya mahkumum. Ne de zor seni sadece rüyalarımda yaşatmak…Benim olmayacağını biliyorum.
Anlatsam sevgimi ,aşkımı karşılıksız kalacağından korkuyorum .Ağzından çıkacak bir “Hayır”cevabı inan ruhumu bedenimden ayıracak.
Yanında gölge olmuştum,sen hiç farkıma varmamıştın. Her sabah yolunu gözler,dersten çıkışını beklerdim. Herkes mutluluğun tadını çıkarırken ben ayrılıkları ezberledim. Oysa ben gözlerine bakıp yüreğine dalmak için neler vermezdim…Hiç bu kadar çaresiz kalmamıştım. Çatlamış dudakların suya muhtaç olduğu gibi ben de sana muhtacım.

Her gece hayaller kurardım. Kurduğum hayallerde bile benim olmazdın. Sabaha kadar uyutmazdın beni. Gece gündüze kavuşurken ben hala sana kavuşamıyordum. Yüreğimi parçaladığın yetmezmiş gibi şimdide beynimi kemiriyorsun. Doğmayı bekleyen güneş gibi bekliyordum seni…Bıkmıştım artık acı çekmekten ve ayrılıkları ezberlemekten. Mutluluğa hasret kalmıştı yüreğim,tam beş yıl olmuştu karşılıksız aşkım başlayalı…

Hiçbir zaman cesaretli olamadım. Yine ben senden habersiz, ben seni sensiz yaşıyorum kardelenim. Yıllar çabuk geçti ben seni hayal bile edemiyorum. Hayalin bile benden uzak…

Geçenlerde gördüm seni, tam iki sene sonra. Yüreğim deli gibi çarptı. Ayakta duracak takatim bile yoktu. Çocuğunu elinde görünce kendimden geçtim. Önce gözlerim nemlendi, sonra usulca dökülüverdi. Kirpiklerimin arasından birkaç damla yaş. Umutlarım bir film şeridi gibi geçiyordu aklımdan. Sanki bir kağıdın yanıp rüzgarla savrulması gibi tüm umutlarım yok oldu. Olsun be kardelenim belki sana sahip olamamıştım ama şunu bilmeni isterim ki, bende yarattığın seni benden kimse koparmaz…
 
Yüzümden firar etti gözlerim
şimdi bir denize bakıyorlar
dört duvar arasında kalmışım
yanımdakiler öyle diyorlar


Kafamı çarptığım ranzanın demiri
ciğerlerimi emen soğuk duvar
saçımdaki karları çoğaltmışım
yanımdakiler öyle diyorlar


Görüş günüm olmadı henüz
daha yeni başlıyor büyük acılar
ve daha epey ağrıyacakmışım
yanımdakiler öyle diyorlar


Seni görmeyeceğim artık
zaten tamamlanmıştı anılar
ihtimal sabah alınırmışım
yanımdakiler öyle diyorlar


Gözlerime iyi bakarsın umarım
günde milyonlarca kez seni ararlar
diğer tüm hisleri bırakmamışım
yanımdakiler öyle diyorlar


yanımdakiler öyle diyorlar
 
SENI ARIYORUM

Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım
Sensizliğin köşe başındayım
Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar
Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum
Bütün umutsuzluğuma inat
Yine seni arıyorum...

Dudaklarımda bildiğin o ıslık
Sokak lambalarına sığınıyorum
Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle
Bir deli rüzğar saçlarımda
Yalnızlıktan üşüyorum
Bulamayacağımı bile bile
Yine seni arıyorum...

Anlatacak nelerim var bir bilsen
Içimde ihtilaller kopmuş
Kendimi sürgüne verdim
Mutluluğum çoktan iflas etmiş
İtiraza hakkım yok biliyorum
Beni savunmak sana düştü
Seni arıyorum...

Yarım kalmış şiirlerim gibisin
Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda
Öylesine eksiğim sensiz
Öylesine sahipsiz.

İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum
İçinde geç kalmışlığın çaresizliği
Çocuklar gibi ağlıyorum
Ve gel gör ki her damla gözyaşımda
Yine seni arıyorum.
 
Yüreğime gömdüğüm, üstünü binbir çiçeklerle donattığım yürek sızım...
Acaba insan sadece bir kere mi sever gerçekten? Başka yüreklerdede hisseder mi o çağlayanlar gibi coşturan mutluluğu? Kendini bir boşlukta mı hisseder yoksa?
Biriciğim kandırıyorum kendimi sürekli.Yüzümü gülüo görenler birde gelsin yüreğimi ziyaret etsin!Gözlerinde kendimi bulduğum..Hayatın elinden tutmayı öğretenim.Gittiğinden beri içimde anlamsız bir hüzün var.Gülerken bile canım acıyor. Bazen öyle ki yokluğa gömülüyorum.. Kimse görmeden ağlıyorum. Ve gözyaşlarımı mücevher gibi saklıyorum. Onlar senden kalan tek hatıra bana. Kimsenin bilmesine izin vermiyorum bu yüzden.
Bir yangındın ki denizlerin bile söndürmeye gücü yetmezdi. Şimdi o yangını bir avuç yürekte nasıl tutabilirim acaba? Yoksa dilde olmayınca gönüldende uzaklaşır mı diyorum. Fakat şu koca dünyada SeNin gibi bakan, SeNin gibi anlatan bir kişi daha olmıcak bana. Aşklar saf olmıcak. Dünya çıkar için çatışırken sevgi nasıl saf kalabilir ki ?
Keşke olsan.. Olsanda anlatsan uzun uzun.İçimi ürperten yalnızlık duygusuna kapılmasam. Hayallerim boş bir sayfadan ibaret olmasa. Geçmesi uzun bir yolculuğa çıkmasam. Seni her andığımda üzülmek yerine mutlu olsam.
Keşke ruhuna dokunabilsem. Ve sendeki duyguları hissedebilsem. Seni anlayıp anlatabilsem. Yüreğine inci tanelerinden yapraklar döksem. Sonbahar gelse yüreğine ve yine o kapıdan çıkarken görsen beni sanki hep tanıyomuşsun gibi gelsen peşimden. Ve yüreğin baharı yaşamaya başlasa. O tatlı gamzelerin yüzünden hiç eksik olmasa.. Ben yanında ve daima yüreğinde olsam. ​
 
Demedim,diyemedim de zaten
Hem desem ne diyebilirdim ki
Deli cesareti yokki bende
Hayat ne kadar acımasız nasıl da zalim değilmi?
Sadece iyi olmak yetmiyor sevilmeye
İyi,güvenilir,sadık,sevecen ve anlayışlı olmak...
Hepsi boş laf,hepsi hikaye..
Bende anlamadım ki aşk ne istiyor?
Hiç ummadığım bir yerde hiç ummadığım bir
zama çıktın karşıma.
Bir sonbahar günü hava sıcak,tıpkı gülüşün gibi
Bazen diyorum iyi ki varsın,iyiki varım,iyiki girdin hayatıma bir yerden ama hepsi bu
ötesi yok! biliyorum.
Tam söyleyecek oluyorum seni sevdiğimi
Yutkunuyorum,nutkum tutuluyor konuşamıyorum.
Heyecan basıyor birden.
Ayaklarım yerden kesiliyor,dayanamıyorum
Gözlerimi gözlerinden kaçırıyorum bakışlarımı yere eğiyorum
Bu kadar zaman birlikteyiz bilmem hiç farkettin mi?
Sen öylece karşımda dururken ellerim titriyor hemde zangır zangır
Mimiklerimi kontrol edemiyor,kalbime söz geçiremiyorum
Ama en kötüsü ne biliyormusun?
Sen bunları bilmiyorsun
Belkide bilmek istemiyorsun
Dün gece seni çok özlediğimi
Ondan önceki gece seni düşünmek için uykusuz kaldığımı
tahmin bile edemezsin inan!
Bugün anladım beni aslında hiç sevmedin
Senin için sadece bildiğin sıradan biriydim ben
Bugün anladım sen aslında hiç benim olmadın
gözlerime her baktığında ;
şu kalabalık şehirde saati soran birine bakar gibi baktın yani soğuk
Yüreğin kaskatıydı bana karşı
Sen benim seni sevme ihtimalimi bile sevmedin
Ne kaldı hayatımda
Keşkelerle dolu bir hayal kırıklığı..
Aslında ben hep kendimi kırmışım
Bugün anladım.
Karşında ben,dilinde başkası içim acıdı
Acıdığıyla kaldı...​
 







Yanıyor dilimde ayrılık acısı bir yudum suya muhtaç bir damla gözyaşı…​

​
Düş'kırığım​
Bestelenmiş hayallerimi tarumar eden sözler kafiyesinden soyunmuş tüm yükünü bırakmış harfler ayrılığın taşınamaz acımla bir yüreğim var elimde…​

Kan revan sanki büyücek bir harbe maruz kalmış…​
Acın yüreğimin en kuytu köşesinde yankılanıyor…​

Yalnızken daha fazla çıkarya ses ayrılık terennümleri ruhumun her bir hücresinden duyuluyor…​
Sensizlik kemiriyor beynimi yanıyor bir s/öz dilimin ucunda...​

Bir firak ertesi'si…​
Nefes alamakta zorlananan bir beden​
Geceydi saatini bilmem ayrılığın ne hatırlamam gerekiyorsa hatırlamıyorum sana dair​
Dizlerimin bağı çözülmüş yığılmışım olduğum yere tam koltuğun köşesine!​
Bir elimle dizimden bir elimle kotuğun kenarından tutunmuşum yüzüstü düştüğüm yerden hayata doğruluyorum...​

Anlam/sızım​
Garip bir haldeyim tanım/sız bir ruhâniyet üzerimdeki...​
Âh'lasam şikayetinden korkarım sevgimin...​
Tutamadığım âhlar dilimin ucunda d/üşüyor!​

Yanıyor canım​
Tüm hayaller yıkık dökük..​
Zelzeleye maruz kalmış gönlüm...​
Bir gönülsüze gönül vermenin hazin sonu işte halim!​
Ölüm olsa gerekti ayrılığı yârimin…​
Bir veda değil bizimkisi​
Bitmesi gerekti ve bitti​
Her bitiş yeni bir başlangıçtır diye..​
​

​
 
Bir hayattın benim için hayat kaynağı tıpkı bir su gibi berrak we narindin en küçük dokunmada hemen akış şeklin deişiyodu evet su gibiydin sana baktıımda seni gördüümü sanıyordum ama deil aslında arkandaki bulanık görüntüyü görüordum ama farkında deildim... ne oluyordu o bulanık görüntüde biliomusun gördüüm kadarıyla anlatayaım sana!
sen bana bişiler sölüordun baırarak bende baırıyordum ama dışımdan deil kalbimden di bu çığlığım kalbim yeter artık bırak uuraşma bırak gitsin die çığlık atıordu ama ağzım öle demiordu adeta yalvarıyordu yüzümle birlikte ... sonra yenik düştüler kalbe we dediiğini yaptılar artık özgürdün... hıh! aslında hiç benim deildin deilmi? sadece deniyim ne kaybederim ki dedin... çok canım yanıyo çünkü kalbimde çok yara çok çizik wardı tıpkı senin bileklerinde olduu gibi çizgi şeklinde we yanıyordu, kanıyordu... sen hep bunu hedefledin deilmi herzaman acı çekmen gereken bişiler yaşaman lazımdı, hiç bi zaman gülmeyi düşünmedin... istemedin çünkü senin tarzında buydu hayatta hep ağlamak hep üzülmek hep farklı olmaya çalışmak! tabiki saygı gösteriorum hayat senin hayatın... iyi oldu o günden sonra birdaha arayıp sormaman iyi oldu halimi bilmemen bundan sonrada arama sorma mümkünse uzak bir arkadaş olarak kal hatırlanmayan birisi tarafından hatırlatılsa bile sadece ufak bi acı olarak kal bi kuytu köşede çünkü sana orası yakışıo kocaman bir odada heryeri karanlık kuytu köşe sadece sen warsın köşede kendi korkularının arasına saklanmış we yüreindeki çığlıkları duymak istemezcesine başını dizlerinin arasına sıkıştırmış ibr korkak! bu gidişle daha çok içine kapanıcaksın bunun sonucunda ise 2 melek seni götürücek sonra arkana bakıcaksın ki gerçektende dünya 3 günlükmüş...​

​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri