R
Rüya Perisi
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Masmavi bir gökyüzünün bittiğini sandığımız o çizgisi duruyor şimdi karşımda,
Hani her güzel şeyin bir sonu var denir ya, inadına bu güzelliğin sonu yok diyor âdeta sonsuzluğa uzanan çizgisiyle…
O güzel masmavi gökyüzünün üzerine kondurulmuş bembeyaz pamuk şekerleriyle hiçte sonu yokmuş gibi gözüküyor
‘Her güzel şey bir gün biter’ diyen pek sevgili insanoğlu,
Nereden uyduruyorsun bunu?
Bu sözü söylerken sanki bşka bir güzellik gelmeyecekmiş gibi konuşuyorsun…
Hiçte öyle değil ki,
Her güzel şey biter ki arkasındaki güzelliğe yer açsın,
Her güzel şey biter ki arkasından güzel hatıralar bıraksın…
Yoksa kötü günlerimizde güzellikleri nasıl fark eder, nasıl hatırlarız?
Bazen bitmesini istemediğimiz güzellikler olurda onlar bitince üzülürüz ya,
Hâlbuki arkasından gelen yepyeni güzellikler vardır hiç fark etmediğimiz…
Yeni güzellik geldikten sonra , ‘iyi ki bitmiş’ deriz ancak…
Her şeyin bir sebebi vardır şu hayatta;
Güzelliklerin bitişinin, kötülüklerin gelişinin, karmaşık düzenin ve daha nice şeylerin…
Sadece bunları bilmek yeter,
Yeter ki insan fark edebilsin bunları,
Yeter ki bakış açısını önyargılarla değiştirmesin,
Yeter ki iyi bakarak iyi görebilsin…
İşte burada çıkıyor bakmanın ve görmenin arasındaki koskocaman fark,
NASIL BAKARSAN ÖYLE GÖRÜRSÜN…
Nasıl görürsen öyle bakarsın ise sadece önyargının bir başlangıcıdır,
Önyargılar ise kişilerin tabularıdır..
Ve bu tabuları çoğunlukla yıkmak gerekir, önyargıları ortadan kaldırmak için…
Çünkü gördüğün şeyler baktığın gibi olmayabilir, aynı duyduğun şeyin düşündüğün gibi olmaması gibi…
Bakmak, görmek, duymak, düşünmek hepsi ayrı birer ince nokta aslında,
Her birini insan nasıl istiyorsa ona göre yönlendirebilir,
Dikkat etmek gerekir…
Önyargısız,
Güzel bakıp güzel gören,
Güzellikler duyup güzellikler düşünen
Bunun sonucunda güzelliklerle karşılaşan biri olarak bir ömür geçirmeniz dileğiyle…
Alıntı