Yeğenim: Haya ne curret ne curret.
Ben: Yavrum anlamadım? Tekrar söyler misin?
Yeğenim: Curret curret. Ne curret bu ne curret. ( Eller bele konulurr saçlar sallanır burun kıvrılır.)
Ben: Ha cürret şimdi anladım. Sözlerimizde okka okka olmuş cimcime hanım. Duymayım daha bu kelimeyi.
Yeğenim: Banaa kızdı. Kızdı bana. Anne baba babanne haya bana kızdı. Döv babanne hayamı. Susss sen. Küttüm tana.
Ben: Ben ne diyorum sürekli. Her zaman iyi şeyler duymaya alışıksan kızılmaya da alışık ol demiyor muyum? Kaydırmaya götürmem, şarkılar söylemem, yoga yaparken ayaklarıma almam, taklit yapmam, ayakkabılarımı göstermem, dik durmayı ve yürümeyi öğretmem. ( Tamam sonuncusunu yalanlıyorum.:mrslkm: )
İşim var bu şekerliğimle.