Ahmet Ümit'in Kukla adlı romanında geçen çok hoş bir paraf var. Konuya yazmak istediklerimi benden çok daha iyi ifade ettiği için onu paylaşayım direkt.
Şöyle der;
"Çünkü mutluluğa indirgenmiş bir yaşam, yoksul geçirilmiş bir ömürdür. Yaşamı mutluluğa indirgeyenler de ruhsal açıdan yoksul kimselerdir. Ruh zenginliğini kazanmış olanlar, yaşamı acısıyla, mutluluğuyla, ihanetiyle, çirkinliğiyle kabul edenlerdir. Onlar ki, kaybetme sanatını öğrenmişlerdir, bu yüzden yaşama katlanabilme yeteneğini geliştirmişlerdir."