Mon[T]anA'nın KaLeminden

F
⚪ Konu sahibi son olarak 2385 gün önce görüldü
Yanlızlık bizlerin herzaman en iyi ve en kötü düşmanı olmuştur çünkü bizler başka hiç bir benliğin yanımızda olamayacağı kadar
kendimizleyizdir yanlızlığım benimle beraber uyur benimle uyanır benimle yer içer ve başka bir benliği istemiyecek kadarda kararsızdır yanlızlık ve bu kötü bir şeydir
ama ne olursa olsun asla bırakmaz çünkü bizler bizlerden vazgeçmeyiz asla

bu gecemin özlü sözü;

Bazen sessizliği dinlemek için kulaklarımızın gürültülerle sağır olması gerekir..........
 
sağolasın bende karalamaya başlayım birazzz değil mi ama :)
 
Belki bu dünyada kimse için huzur diye birşey yoktur. Ama biliyorum ki, yaşadığımız sürece kendimize dürüst davranmamız gerekiyor.​

Spartacus​
 
Bazen hayata avazın çıktığı kadar susmalısındır umutlarımızın biel kendi bünyesinde hapsettiği insanlarız biz bizim olan ne varsa arzualrımız isteklerimiz her biri özgürlüğümüzden bizleri biraz daha uzaklaştırdığını asla farketmeyiz bu akdar akybedicek şeyimiz olduğu için asla özgür olamayız asla içten ve dürüst olamayız hep bizler kandırılmayı bekleriz hayata karşı bizlerin yapıcağı tek içtenlik avazımız çıktığı kadar susmaktır...........
 
Tüm varlığımız bir adım ötede kayıbımızdır herşey kırılgan ve yokluğuna alışmamız gerken şeylerden biri haline gelebilir bir anda herşey bitebilir bir adım sonran kıyamet olarak kopar üzerine felaket yağmuru gibi...

Sabırlı ol gönlüm sabırlı ol ki dağlar gibi yıkılmaz dur sadece bir tek kişi cam gibi kırılgan olduğunu görsün fazlası değil güçlü olmakta bizim için zayıf olmakta ​
 
yorgunluğum sessizliğimde gizlenmiş susuyor mühürleniyor ağzım bütün yaşanmışlara daha fazlası gerekmiyor yaşama adına ve hiçbir boşluk dolmuyor dolanlar yerinde durmuyor yaşamanın gerekiğini arıyor ruhum bedenimde............
 
Tek Aşktır sana Aşkı veren ....... gerisi sadece Aşkının sana getirdiği gölgelerdir....
 
bir gün uyanıcaz hepimiz ve herşeyin yalan olduğunu görücez iyi uykular iyi yalanlar dostlarım........
 
zor zamanlarımız her zaman bizleri daha güçlü yapıyor insan zorunda kalmadıkça kendi gücünü asla bilemiyor sabrı çatlar insanın arada güçsüz olmak ister ama bazen öyle bir an gelir ki tek çare güçlü olmaktır dağlar gibi yıkılmaz olmaktır ....

insan bazen seçebilicek durumdadır bu harikadır en azından elimden bu geldi dersin ama bazısı vardır zorunlusundur bakarsın ellerine hiçbir faydası olmaz o an kırasın gelir o ellerini yakasın gelir ateşte elinden hiçbir şey gelmez

güzel olan bir şey vardır zor zamanlarda illa biri kalır yanında tek bile olsa ve çıkıverir karşına senin aynan gibi olur bakarsın böyle aynı tepkiler beklediğin sözler aynı anda aynı şeyi söylersin bir anda olur işte Allah öyle bişey yapar ki bizi bizle bile yalnız bırakmaz elimizden tutacak birini bulur koyar karşımıza:)
 
yordu hayat bizleri her birimiz binlerce hikayeden biriyiz acılar çekildi hayat bazılarımızın üstüne çokça geldi sabret ey gönül yaslan kayalara dayandığın kayalar çatlasın bunları gören var ey gönül "O" ndan gelen başımız üstüne herşeyin bir sebebi vardır ey gönül kalk ayağa ve bak şöyle yukarıya doğru izleyen var ey gönül yaralarını saracak olan var elbet seni kaldıracak bir el var ey gönül ara ey gönül ateş seni değil göster ateş mi seni yakacaktır sen mi ateşi sev ey gönül çok sev sev ki sevilesin yak ki yakılasın ibret al ey gönül hayata ibret olma.......
 
Ruhum can buluyor buldukça ölüyor bedenim çatlAyacak gibi oluyor kurtulmak istiyor ruhum bedenimde Ruhum Aşka ermek istiyor sahibi bütününe ermeyi istiyor esir olduğu bedenden çıkıp.........
 
İnanıyorum söylediğini candan söylediğine, ama bugünkü karar yarın bozulur çok kez. Hafızanın kulu olmaz kararımız, çabuk doğduğu için büyümeden ölür, nasıl ki ham meyve dalında durur da, oldu mu kendiliğinden düşüverir yere. Kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak, en çabuk unuttuğumuz şeydir ne yapsak. Tutku bitti mi, istem de biter gider, ateşli sevinçler de kederler de yeminleri yakarlar kendileriyle birlikte. Sevincin en coştuğu yerde dert en çok yerinir, bir dokunmada dert sevince döner, sevinç dertlenir. Madem bu dünya bile yok olacak bir gün sevginin bitmesine insan neden üzülsün? Sevgi mi kaderi kovalar, kader mi sevgiyi? Daha kimseler çözmedi bu bilmeceyi. Düşen büyük adamı en sevdiği unutur, yükselen züğürde düşmanları dost olur. Sevgi talihin peşindedir diyecek insan bunca dost görünce büyüklere kul kurban! Başı darda olan dayanak aramayagörsün, sözde dost düşman kesilir bütün. Ama ilk düşünceme döneyim yine isteklerimiz öyle çatışır ki kaderimizle bütün kurduklarımız yıkılır gider, düşünceler bizim, olaylar bizim değiller. Sen yine bir daha evlenmeyeceğine inan, inancın değişir kocan öldüğü zaman.

Hamlet, William Shakespeare.​
 
-Black Window Intro Skit-

Görüldüğü gibi hakikat, entellektüel bilinçle kavranılamaz.
Bu sır, çok kitap okuyarakta çözülemez.
Okudum bildim deme, çok taat kıldım deme.
Eri hakkı bilmezsen, bu boşuna emektir
Er hakkı bilen kişidir.
Hakkı bilen kişi ise egosunu yenmiş yok etmiştir.
Sonsuz, hiçlik gerçeğini anlamak için ego ölmeli ve biz bir hiç olmalıyız.
Bir kalpte iki şey bir arada yaşamaz.
Ya o ya da ego için yer vardır.
Ve ego bizleri ancak acı ve göz yaşına boğarak gider.
Bu geride hiç bir şey kalmayıncaya kadar devam eden acı verici bir süreçtir.
Bu fena halidir.
Yok olmaktır.
Bu hal egonun hükmünü, kişinin benlik duygusunu tamamen kaldırır.
Fena içinde kişi bütün bütün yok olup gitmişken;
Allah, kendi varlığından ona yeni bir hayat verir.
Onu kendi boyası ile boyar.
Kişinin içinde ki ve dışındaki bütün vasıfları değiştirir.
Artık ölümün zaten alacağı, egoist benlik bırakılmış.
Mutlak benlik onun yerini almıştır.​
 
Bir gün farklı doğar güneş ve her doğuşu izlersin yavaş yavaş yükselir kızıllık kaplar ve ısıtmaya başlar iliklerine kadar tüm o serin kesici serinliğin arasından ve göz bebeklerinin büyüdüğünü hissedersin doğmuştur artık güneş tüm sıcaklığı kaplar delice sarar senii sen onu sararsın o içine düşer sen içine.....o sıcaklık yaksın istersin küle çevirsin istersin bilirsin her gecenin gündüzünde yeniden doğacağını o sıcaklığı çokça tanıman gerekmez güneş aynıdır yanmak aynıdır kül olmak aynıdır cana yanmadan can olamazsın ben yanmaya kül olmaya her gün ölüp her sabah doğmaya can olmaya hevesliyim...deliii
 
bazı şeyelr bizi yorucaktır bilinçsizce düşücektir dizlerimiz yere sanki herşey bizi bitirmek istercesine üzerimizde olur biri sizi avcuna alıp sıkar gibidir kaslarınız paramparça olana kadar koşmak kaçmak istersiniz kaçmak istiyorum bedenimden kurtulmak istiyorum aklım içnide dönenelrden diyecek hallerdeyiz ama bu savaşta bırakmak vazgeçmek yok kaçıcak bir noktamız yok her atılan topun isabet etmesede toprak parçalarının üstümüze serpileceğinden emin olabilrisiniz.........
 
illa yanmamızmı gerek Aşka evet yanmalı aşka yanmalı delice hiçbir kelimenin vakıf olmadığı bir şekilde yanmak hemde fırtınanın tam göbeğine gitmektir batacağını bildiğin bir gemiye bilmektir pek isteklice hemde kelimelerin bittiğinde başlar mühürlenir dudaklarınla birlikde kalbinin kapıları sonrası beter bir yanmışlıktırr fena halidir ... sonu yoktur Aşkın aşk ile varolduk aşk ile aşka varacağız ölüm ile ölüm hiçbir zaman son olmaz ve ölüm zaten nasıl olurda başı olmayan bir şeyin sonu olurdu ki......​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri