Severim ben aslında misafiri ama çok fazla uzun durmaları (özellikle akraba kesim....) benim tetiklenmeme neden oluyor çünkü her yer her yerde özellikle uzun süre yatılı kaldıklarında. Düzenim bozulunca sinirlenmeye başlıyorum.
Amcam vefat etti geçen sene. Babam, halam, amca cocuklari baya kalabalığız evde. O sorun değil elbette. Ama sonrasında babamlar daha yeni gelmişken ve bir gün sonra memlekete gidip defin işlerini halledeceklerini bilmelerine rağmen evimize bir ton akraba geldi. Normalde evimizin yolunu bilmezler. Hadi geldin eyvallah. Ama saatlerce gece yarısına kadar kalmak nedir ya hadi kaldın, sohbet muhabbet gülmek ne demek utanmazlar. Bir gün önce babamın halamin kardeşi öldü. Halam zaten sonradan baktı amcam hakkında bir muhabbet dönmüyor, birden bire ağlamaya başladı, ben nasıl onunla geçtiğim sokaklardan geçeceğim diye. O zaman anca sustular. Rezillik resmen ne saygı bilirler ne bir düşünceleri var sanki normal bir gün. Akraba misafirliğe gelmesin kardeşim istemiyorum birinci derece akrabalarım canımdır ama ötesi benden ve ailemden uzak kalsın sanki çok saygı sevgi biliyorlar da... dolmusum pardon..