Ü
Üyelik Silinmiştir.
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Geçenlerde bir motor kazası geçirdim. İzmir , Seferihisar'da. Çok ağır yaralanmadım ne mutlu ki. Sıyrıklar sadece. Kuzenimle beraberdik. O benden biraz daha şanslıydı ki daha az hasar gördü. Bu yazıyı yazma amacım , size hayatımızdaki minik ayrıntıları hatırlatmak. Kazayı anlatarak başlıyorum.
Bir sabah merkeze inmek için kuzenle motoru aldık. Tam sitenin çıkışına geldiğimizde rüzgardan üşüyeceğimizi hissedip eve geri döndük ve üzerimize ceket aldık. Tekrar yola çıkıp sitenin çıkışından yüz metre gitmeden karşımıza köpek çıktı. Ona çarpmamak için o kazayı geçirdik. Tekrar söyleyeyim Tanrı'ya şükür kalıcı bir zarar görmedik.
Aynı akşam evde otururken düşündüm. Eğer biz üşümeyi göze alıp devam etseydik , ya da ceketlerimizi giyip de yola çıksaydık ilk başta belki de o köpek oradan geçmiş olacaktı. Karşımıza çıkmayacaktı ve o kaza olmayacaktı. Çok minik ayrıntılarla yaşıyoruz değil mi? Şu an " Evet , çok haklısın " dediğinizi duyuyorum inanın. Bir film vardı. The Curious Case of Benjamin Button ( Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi ). İzlemeyenleriniz varsa kesinlikle izlesin. Gerçekten kaçırılmayacak bir filmdir. Orada da anlatıyor biraz minik ayrıntıları. Bu minik ayrıntılar yüzünden bacağını bir süreliğine kullanamayan bir insan var o filmde ki mesleği bacağı olmadan olmaz. Bir dansçı kadın.
Düşünsenize , hayatımız boyunca neler yaşadık farkında olmadan kim bilir bu minik ayrıntılarla. Mesela caddede sevdiğimiz insanı görüyoruz ya. Belki evden çıktıktan sonra içeride unuttuğumuz çantamızı almak için geri döndüğümüzden dolayı görüyoruz onu. Ben kazayı geçirdiğim günden bugüne kadar bu konuya çok kafa yordum arkadaşlar. Delireceğim sandım hatta bi ara. Çünkü her şeyde var bu minik ayrıntılar.
Ama en iyisi kafayı çok yormamak bu konuya . Çünkü hayat hep olması gerektiği gibi devam ediyor. Sonuçta bizim bilip değiştireceğimiz bir şey değil bu. Sadece yaşayalım . Bu yazının sonunda size söylemek istediğim bir şey var o da ;
Bir insan gerçekten ben yaşadım diyebilmelidir bence. Yaşlandığında geçmişine dönüp söyleyeceğimiz söz umarım " Evet , ben gerçekten yaşadım!" olur.
Melih 22/6/2012
Bir sabah merkeze inmek için kuzenle motoru aldık. Tam sitenin çıkışına geldiğimizde rüzgardan üşüyeceğimizi hissedip eve geri döndük ve üzerimize ceket aldık. Tekrar yola çıkıp sitenin çıkışından yüz metre gitmeden karşımıza köpek çıktı. Ona çarpmamak için o kazayı geçirdik. Tekrar söyleyeyim Tanrı'ya şükür kalıcı bir zarar görmedik.
Aynı akşam evde otururken düşündüm. Eğer biz üşümeyi göze alıp devam etseydik , ya da ceketlerimizi giyip de yola çıksaydık ilk başta belki de o köpek oradan geçmiş olacaktı. Karşımıza çıkmayacaktı ve o kaza olmayacaktı. Çok minik ayrıntılarla yaşıyoruz değil mi? Şu an " Evet , çok haklısın " dediğinizi duyuyorum inanın. Bir film vardı. The Curious Case of Benjamin Button ( Benjamin Button'ın Tuhaf Hikayesi ). İzlemeyenleriniz varsa kesinlikle izlesin. Gerçekten kaçırılmayacak bir filmdir. Orada da anlatıyor biraz minik ayrıntıları. Bu minik ayrıntılar yüzünden bacağını bir süreliğine kullanamayan bir insan var o filmde ki mesleği bacağı olmadan olmaz. Bir dansçı kadın.
Düşünsenize , hayatımız boyunca neler yaşadık farkında olmadan kim bilir bu minik ayrıntılarla. Mesela caddede sevdiğimiz insanı görüyoruz ya. Belki evden çıktıktan sonra içeride unuttuğumuz çantamızı almak için geri döndüğümüzden dolayı görüyoruz onu. Ben kazayı geçirdiğim günden bugüne kadar bu konuya çok kafa yordum arkadaşlar. Delireceğim sandım hatta bi ara. Çünkü her şeyde var bu minik ayrıntılar.
Ama en iyisi kafayı çok yormamak bu konuya . Çünkü hayat hep olması gerektiği gibi devam ediyor. Sonuçta bizim bilip değiştireceğimiz bir şey değil bu. Sadece yaşayalım . Bu yazının sonunda size söylemek istediğim bir şey var o da ;
Bir insan gerçekten ben yaşadım diyebilmelidir bence. Yaşlandığında geçmişine dönüp söyleyeceğimiz söz umarım " Evet , ben gerçekten yaşadım!" olur.
Melih 22/6/2012