-
- Katılım
- Ekim 30, 2014
-
- Mesajlar
- 41,173
-
- Tepkime puanı
- 18,646
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Kapadokya
http://www.estanbul.com/portal/wp-content/uploads/2014/01/6B9B9021636F461FA1762D52F7113C12.jpgHepimiz Türkçe konuşuyoruz ama hepimiz güzel konuşamıyoruz. Bir çoğumuz kelimeleri yanlış telaffuz ederek, Türkçe’yi katlediyoruz. Bu konuda hem basın kuruluşlarınca hem de dil kurumlarınca yapılan uyarıları dikkate bile almıyoruz. Kimseyi takmadığımız gibi, bildiğimizi okumaya devam ediyoruz.
Oraya buraya asılan genel uyarı tabelaları ile apartman önlerine yazılan uyarı yazılarından da anlıyoruz ki, Türkçe kelimeler üzerinde hâlâ yanlış telaffuz etmeye devam ediyoruz. Öğrenmeye de hiç niyetimiz yok. Daha kötüsü, bu kelimelerin yanlış telaffuz edile edile toplum içinde de telaffuzlarının yanlış oturması. Kısacası yıllardır yanlış telaffuz edilip, milletin elinden çekmediği kalmayan bazı kelimeler mevcut. İşte o kelimeler…
– ‘Yanlızlar’: Yanlış kullanımdan en çok nasibini alan sözcük tabii ki doğru kullanımıyla birlikte “yalnız”.
– Uhde, ukde: “İçimde uhde kaldı.” gibi hatalara gark olmuş bu cümlede içte kalanın uhde olmadığını adımız gibi bilmeliyiz. Olsa olsa kedidir kedi, veya uktedir, “ukte”.
– Alayına muamele gören herkezzz: Milletçe sonu “s” ile biten kelimelerle sorunumuz var. Dönün bakın patatez, domatez, vb… Çarliston biber merkez kafasına göre herkes. Net olsun.
– Bilmukavele, bilmukavva: “Bilmukabele” efendim. Bir nevi size iyi günler diyen kişiye eyvallah hacı demek yerine “Bilmukabele efendim, aman efendim canım efendim” tonuyla cevap vermek istediğinizde kullanmak isteyebileceğiniz bir sözcük.
– Gardolap, gar dolap, gardrop: Doğrusu, “gardırop”. Gar dolap deyince de sanırsınız ki gar büyüklüğünde dolabı var adamın… Yok anam yok, yanlış kullanımdır o.
– Eh, onunla tekrar tanışmanın zamanı geldi. “Şarj”a merhaba deyin. Doğru kullanımlı, TDK’dan onaylı, şarj.
– Maşşallah, maaşallah: En çok Adnan Oktar’ın ağzından kediciklerine söylediği bir sözcük olarak yer etse de artık aklımızda, maşallahın kaynağı başka. Bir kamyon gidiyor önünüzde, arkasına takmış süslü yazıyı.
– Debraj, deprej: Doğrusu, “debriyaj”. Şu iki harften kaçacağınız yerde başka şeylerle uğraşsaydınız dünyaları kurtarmıştınız. Tamam kurtaramamıştınız belki ama olsun ne çıkar?
– Pantalon, pantelon, pantul: “Pantulları çektim” gibi bir ibarenin sözlüğümüze kazandırılmasının gönülden destekçisi olsak da, bu kelimenin doğru yazılışı “pantolon” şeklinde.
– Oparlör, apörlö: Doğrusu, bir zahmet “hoparlör”. Çoğu zaman satıcısının dahi kapısına “apörlö bulunur” şeklinde ibare yazmasına karşılık bu tür ürünlerin yanında kullanım kılavuzuyla beraber telaffuz kılavuzunun da getirilmesi lazım.
– Pattez, pattiz, patatez, patitis: Fast food restoranlarına alternatif isim bulmakta güçlük çeken firmalar soluğu patates kelimesinin yanlış kullanım denizlerinde aldı. Sonra oldu o mekan isimleri Patato, Potato, Patatos…
– Tabiki, tabi ki, tabiyki: Doğrusu, “tabii ki.” Doğuştan iki sesli harfin yan yana bulunduğu kelimelere bir tepkisi olan toplumumuz doğal olarak tabii ki ibaresine de yüksek direnç geliştirmiş durumda.
– Tualet, tulevet, tovalet: “Tuvalet”. Yanında bedava olarak WC ibaresinin de yanlış kullanımlarıyla beraber gelen bu sözcük, kişilerin pek umurunuzda olmayacaktır.
– Halüsülasyon, halüsünasyon, halisülasyon: Doğrusu, “halüsinasyon”. Halüsinasyon görmek isteyenler için halüsülasyon olarak kullanılması tabii normal olabilir.
– Bisküvüt, püsküüt, bisküvit, püskevit: Söylenişi on çeşit farklılık gösterse de bu sözcüğün doğru yazılışı “bisküvi”, doğru okunuşu da ne tesadüftür ki yine, bisküvidir. Afiyet olsun.
– Puaça, poğça: Hemen düzeltiyoruz; “poğaça”. Seyyar satıcı afişi görme talihsizliğinde bulunduysanız dikkat etmişsinizdir; bin bir çeşit poğaça yazılış türü vardır.
– Eşortman, aşortmen, aşofmen: Öncelikle doğru yazımıyla başlayalım; “eşofman.” TDK’dan baktık, tescilledik, yalanımız yok.
Oraya buraya asılan genel uyarı tabelaları ile apartman önlerine yazılan uyarı yazılarından da anlıyoruz ki, Türkçe kelimeler üzerinde hâlâ yanlış telaffuz etmeye devam ediyoruz. Öğrenmeye de hiç niyetimiz yok. Daha kötüsü, bu kelimelerin yanlış telaffuz edile edile toplum içinde de telaffuzlarının yanlış oturması. Kısacası yıllardır yanlış telaffuz edilip, milletin elinden çekmediği kalmayan bazı kelimeler mevcut. İşte o kelimeler…
– ‘Yanlızlar’: Yanlış kullanımdan en çok nasibini alan sözcük tabii ki doğru kullanımıyla birlikte “yalnız”.
– Uhde, ukde: “İçimde uhde kaldı.” gibi hatalara gark olmuş bu cümlede içte kalanın uhde olmadığını adımız gibi bilmeliyiz. Olsa olsa kedidir kedi, veya uktedir, “ukte”.
– Alayına muamele gören herkezzz: Milletçe sonu “s” ile biten kelimelerle sorunumuz var. Dönün bakın patatez, domatez, vb… Çarliston biber merkez kafasına göre herkes. Net olsun.
– Bilmukavele, bilmukavva: “Bilmukabele” efendim. Bir nevi size iyi günler diyen kişiye eyvallah hacı demek yerine “Bilmukabele efendim, aman efendim canım efendim” tonuyla cevap vermek istediğinizde kullanmak isteyebileceğiniz bir sözcük.
– Gardolap, gar dolap, gardrop: Doğrusu, “gardırop”. Gar dolap deyince de sanırsınız ki gar büyüklüğünde dolabı var adamın… Yok anam yok, yanlış kullanımdır o.
– Eh, onunla tekrar tanışmanın zamanı geldi. “Şarj”a merhaba deyin. Doğru kullanımlı, TDK’dan onaylı, şarj.
– Maşşallah, maaşallah: En çok Adnan Oktar’ın ağzından kediciklerine söylediği bir sözcük olarak yer etse de artık aklımızda, maşallahın kaynağı başka. Bir kamyon gidiyor önünüzde, arkasına takmış süslü yazıyı.
– Debraj, deprej: Doğrusu, “debriyaj”. Şu iki harften kaçacağınız yerde başka şeylerle uğraşsaydınız dünyaları kurtarmıştınız. Tamam kurtaramamıştınız belki ama olsun ne çıkar?
– Pantalon, pantelon, pantul: “Pantulları çektim” gibi bir ibarenin sözlüğümüze kazandırılmasının gönülden destekçisi olsak da, bu kelimenin doğru yazılışı “pantolon” şeklinde.
– Oparlör, apörlö: Doğrusu, bir zahmet “hoparlör”. Çoğu zaman satıcısının dahi kapısına “apörlö bulunur” şeklinde ibare yazmasına karşılık bu tür ürünlerin yanında kullanım kılavuzuyla beraber telaffuz kılavuzunun da getirilmesi lazım.
– Pattez, pattiz, patatez, patitis: Fast food restoranlarına alternatif isim bulmakta güçlük çeken firmalar soluğu patates kelimesinin yanlış kullanım denizlerinde aldı. Sonra oldu o mekan isimleri Patato, Potato, Patatos…
– Tabiki, tabi ki, tabiyki: Doğrusu, “tabii ki.” Doğuştan iki sesli harfin yan yana bulunduğu kelimelere bir tepkisi olan toplumumuz doğal olarak tabii ki ibaresine de yüksek direnç geliştirmiş durumda.
– Tualet, tulevet, tovalet: “Tuvalet”. Yanında bedava olarak WC ibaresinin de yanlış kullanımlarıyla beraber gelen bu sözcük, kişilerin pek umurunuzda olmayacaktır.
– Halüsülasyon, halüsünasyon, halisülasyon: Doğrusu, “halüsinasyon”. Halüsinasyon görmek isteyenler için halüsülasyon olarak kullanılması tabii normal olabilir.
– Bisküvüt, püsküüt, bisküvit, püskevit: Söylenişi on çeşit farklılık gösterse de bu sözcüğün doğru yazılışı “bisküvi”, doğru okunuşu da ne tesadüftür ki yine, bisküvidir. Afiyet olsun.
– Puaça, poğça: Hemen düzeltiyoruz; “poğaça”. Seyyar satıcı afişi görme talihsizliğinde bulunduysanız dikkat etmişsinizdir; bin bir çeşit poğaça yazılış türü vardır.
– Eşortman, aşortmen, aşofmen: Öncelikle doğru yazımıyla başlayalım; “eşofman.” TDK’dan baktık, tescilledik, yalanımız yok.
