Sen olsan ne düşünürdüm,hiç bilmiyorum.?
Bu yalnızlık hissi biter miydi,
yoksa daha fazla yalnız bırakıp beni;gider miydin.?
Tüm arkasından baktıklarım gibi…
Şimdi de farklı değilim hani; ama sen olsan farklı olurdu eminim,
Daha farklı duygularım olurdu;adını bilmediğim.
Paniklerdim;ellerini kaybetme korkusuyla,
Saçmalardım karşında.
Sahi; niye gittin sen,niye terk ettin beni,
beni vazgeçmeye neden zorladın,neden yok saydın,
Yaşamıma binlerce kanıt ararken;varlığımı kanıtlardım,yanımda sen olsaydın.
Yokluğunu adımlamazdım her saniye,korkmazdım sana sahip olamamaktan,
Ve böylesine acı vermezdi nefes almak…bıktım sensizliği solumaktan.
Ben şimdi,bir keman çığlığında ;asi yüreğime gem vuruyorum,
ben şimdi yokluğunun denizi geçtim,cansız bir bedenle sahile vuruyorum,
ben şimdi suskunluğundayım adının;ölümün kıyısında duruyorum.
Hadi it beni,imkansızlığının uçurumuna,vur başımı,çarmıha ger,sensiz bedenimi kırbaçla,
Bunlar gidişin kadar acıtır mı sanıyorsun.?
Hadi tekmeleme sandalyemi ne duruyorsun.?
Daha fazla zararın dokunamaz ki,unuttum seni,unuttum;bu yürek iflah olmaz ki.
Sana susamıştım;bana ölüm içirdin.
Ne varlığını isterim şimdi,ne yokluğunu,beni adam ederse bu toprak eder,
Hiç anlatmadın bensizlikte ne bulduğunu,sen öldürdün;sensizlik beni defneder.
Saçmalarım demiştim ya…
Saçmalık işte;saçmalık varlığın,adın saçmalık,
Saçma sana vurgun olmak,adım saçmalık.
Satır başlarına mahkum et beni,bana ait tek bir cümle olmasın,
can çekişirken Azrail e teslim et beni,ten’de sana ait bir ruh kalmasın.
Hangi gece tanışırım huzurla sence,hangi sabah yeni bir umutla başlar,
Sahi; çok mu uzak bana mutluluk,gülmek bana gelirken neden yavaşlar.
Say ki; bir ceylanım,avcıda sensin,
Say ki; bir avcıyım,ceylanım sensin,
Karar ver kim ölecek,
Kim kimi yensin.
Sen; vursan da cinayet,
Ben; vursam da ölüm
Gömmek MEZARCI’nın mesleği gülüm
rüya`ya.
B.Ü.Y.Ü
Caner Arın
Bu yalnızlık hissi biter miydi,
yoksa daha fazla yalnız bırakıp beni;gider miydin.?
Tüm arkasından baktıklarım gibi…
Şimdi de farklı değilim hani; ama sen olsan farklı olurdu eminim,
Daha farklı duygularım olurdu;adını bilmediğim.
Paniklerdim;ellerini kaybetme korkusuyla,
Saçmalardım karşında.
Sahi; niye gittin sen,niye terk ettin beni,
beni vazgeçmeye neden zorladın,neden yok saydın,
Yaşamıma binlerce kanıt ararken;varlığımı kanıtlardım,yanımda sen olsaydın.
Yokluğunu adımlamazdım her saniye,korkmazdım sana sahip olamamaktan,
Ve böylesine acı vermezdi nefes almak…bıktım sensizliği solumaktan.
Ben şimdi,bir keman çığlığında ;asi yüreğime gem vuruyorum,
ben şimdi yokluğunun denizi geçtim,cansız bir bedenle sahile vuruyorum,
ben şimdi suskunluğundayım adının;ölümün kıyısında duruyorum.
Hadi it beni,imkansızlığının uçurumuna,vur başımı,çarmıha ger,sensiz bedenimi kırbaçla,
Bunlar gidişin kadar acıtır mı sanıyorsun.?
Hadi tekmeleme sandalyemi ne duruyorsun.?
Daha fazla zararın dokunamaz ki,unuttum seni,unuttum;bu yürek iflah olmaz ki.
Sana susamıştım;bana ölüm içirdin.
Ne varlığını isterim şimdi,ne yokluğunu,beni adam ederse bu toprak eder,
Hiç anlatmadın bensizlikte ne bulduğunu,sen öldürdün;sensizlik beni defneder.
Saçmalarım demiştim ya…
Saçmalık işte;saçmalık varlığın,adın saçmalık,
Saçma sana vurgun olmak,adım saçmalık.
Satır başlarına mahkum et beni,bana ait tek bir cümle olmasın,
can çekişirken Azrail e teslim et beni,ten’de sana ait bir ruh kalmasın.
Hangi gece tanışırım huzurla sence,hangi sabah yeni bir umutla başlar,
Sahi; çok mu uzak bana mutluluk,gülmek bana gelirken neden yavaşlar.
Say ki; bir ceylanım,avcıda sensin,
Say ki; bir avcıyım,ceylanım sensin,
Karar ver kim ölecek,
Kim kimi yensin.
Sen; vursan da cinayet,
Ben; vursam da ölüm
Gömmek MEZARCI’nın mesleği gülüm
rüya`ya.
B.Ü.Y.Ü
Caner Arın