Mertüs - İki Kelime

Unutamıyorum bilmiyorum neden böyle bilinç altım
Her yüzde seni arıyorum bende dedim Bedo diril artık (diril artık)
sen varken hayatıma renk katan biri vardı
Kalbim sende bağlı bendeyse 2 kelimenin kini kaldı

Dimi tatlım saflığımla dalga geçmeyi marifet bildin
Çocukluk işte Şubat'ın 14'ünde sana bi mektubu veremedim
O gün Seni seviyorum diyemeyip ağzımda geveledim
Sonra bende içkiden başka hiç bir şeyi sevemedim

İyice gerildim içimde birimişti her geçen gün temiz duygular
Sana olan hislerimi gizlemedim tüm dostlarım duydular (duydular)
sağolsun onlarda acı günde belli oldular
Beni durmadan teselli edip her zaman yanımda durdular

Zordu o zamanlar benim için herşey utanırdım söylemeye
Çok kötü bi şey olcak diye nedense saklanırdım gölgelere
Gözlerini görmemeye dayanamazdım ağlardım geceleri
Bende Kalbimi satıra döküp hergün şiir yaptım heceleri​

Yine aklımda o günler Yine kayboldum bennn

Şimdi gel demek için çok geç artık



Uykular zehir oldu gözyaşlarım nehir gibi akar durmaz

Senin karşında inan ki bu gözler gözlerine bakar susmaz (bakar susmaz)

Her şeye rahmen senden tek bi arzum var

Bu saf gördüğün adamdan özür dilemen aslında hata olmaz



Hayal kurmak güzeldi içimdekileri saklamak beni üzendi

Çok sevdiğimi öğrenince nedense kahkahalarla hep gülerdin

Aradan zaman geçti görüştüğümüzde bende azıcık ürperdim

Hiç bi şey olmamış gibi davrandın birazcık ilgi gösterdin



Sonrasında bazı dostlarım senin maskeni düşürdü

Her şeyi öğrenince beni görsen ateşte bile üşürdün

Tuzaklar kurdum sana herkes haklı olunca her şeyi düşündüm

İçki masasında senin arkandan hep ağladm hem gülmüştüm



Beni artık tanıyamassın inan ben bile kendimi bilmiyorum

O mektubu yaktım artık seni görmemek için dua ediyorum

Eskisi gibi seni hergün değil yılda bir kez hatırlıyorum

Aklıma geldiğinde damarlarımı sigaramla boğuyorum​