Melanko Tipler

Konu sahibi son olarak 2428 gün önce görüldü
Diyelim ki ev kirasından muaftır bütün şehir
Diyelim ki zalimler de centilmen olabilirler...
Bana duyduğun sevgiyi azımsasana!

Ah Muhsin Ünlü
 
22366582_1520834751304079_2093710446019627194_n.jpg
 
Sevdiğin biri var mı?
+Evet.
-Seni seviyor mu?
+Evet.
-Nereden biliyorsun?
+Her seferinde okuması için ödünç verdiğim kitapları geri verirken içerisine çiçek koyuyor.
-Hepsini okuyor mu?
+Elbette okuyor.
-Sordun mu ona?
+Önemli yerlerin altını çizdiğini görüyorum.
-O da insanlığı kurtarmak istiyor mu?
+Evet.
-Nereden biliyorsun?
+Altını çizdiği cümlelerden.

Ekmek ve Çiçek, 1997

 
Dök içini bize derdimiz az değil
 
" Yola çıkacak kişinin aşması gereken ilk ve en önemli engel , kendi yerleşikliğidir ; kendi yeri — kendisidir ,,, "

Oruç Aruoba ( Yürüme )
 
60659_942189052464224_5687309245039941249_n.jpg


" Bir insanın büyüklüğü yalnızca yetilerine, zekasına, ne olursa olsun yeteneklerine bağlı bir şey değildir: Bu büyüklük aynı zamanda insanın kendisine dayanak olması için seçtiği koşullardan da oluşur. Bir insanın büyük bir yazgısı varsa o insan büyüktür ; ama bu büyüklük gözle görülebilir, ölçülebilir türden bir büyüklüktür, dışarıdan görülen görkemdir. İçeriden görüldüğünde belki acınacak gibidir ama o zaman da şiirseldir ; eğer şiirin görünürle görünmeyen arasında bir kopma olduğunu kabul ederseniz ,,, "

Jean Genet ( Çiçeklerin Meryam Anası )
 
Ah şu papatya falları

26167947_1620263734730159_629743428042051441_n.jpg

 
Yarın... Yine yarın... Yine yarın...
Sürüklenip gidiyor böyle bu boş yaşam,
Kayıtlı zamanın son hecesine kadar.
Dünlerimiz ise, onca budalaya ışık tutup,
...Toprak altına giden yolu gösterdi, o kadar.
Sön artık, hadi sön, ömrü kısa kandil!
Yaşam dediğin yürüyen bir gölge,
Bir garip oyuncu;
Bir hışım sahnede dolanıp boy gösteriyor;
Sonra haber çıkmıyor zavallıdan.
Yaşam bir masal; kaçığın birinin anlattığı.
Şamata ve öfke dolu baştan başa;
Hiçbir anlamı yok.
 
[YOUTUBE]EcBWGENvnsw[/YOUTUBE]
 
[YOUTUBE]ZYz5CUkEtiM[/YOUTUBE]

“aç kapıyı, bak ne diyeceğim; ne kadar küsülü çocuk varsa barıştırdım, oynuyorlar. yorgunum demeyeceğim. bir evimiz olsa demeyeceğim. yüreğim daralıyor demeyeceğim.
aç kapıyı.”
 
Geri