Bilmiyorum içimden sana bu mektubu yazmak geldi özlemlerimi sitemlerimi sana söyleyemediklerimi yazmak istedim ;
bu yazdıklarım sana ulaşacak mı? Ya da sen okuyacak mısın bilmiyorum?
Yıllar önce bugün yani (sevgililer günü) buluşacaktık söz vermiştik nerede olursak olalım ...gelecektik.
İşte geldim ama sen neredesin ?
Göremiyorum?
gözlerim uzaklara mı bakacak şimdi?
Bir ben yolun ortasında; saçlarımın
dağılmış ellerim soğuk, tenim donuk; soğuk ve sisli karanlık Ankara kışında seni bekliyorum .
Ben yalnız ve Ankara’nın sisli ve karanlık kışında kalmışım da seni göremez olmuşum. Ürkek korkak ve bu şehir üstüme geliyor korkuyorum bir an önce kaçmak istiyorum..... belki senden belki, karanlık bu şehirden .....
Oysa ki; ne hayallerle takılmıştım kara trenin arkasına, cam kenarına oturup rayları izleyip geçen her saniyenin sana daha çok yakınlaştığımı hissediyordum Seni özlemiş, boynuna sarılıp da öylece kalmak istemiştim ........
Seni soruyorum bu sisli şehre Sorduğum herkes ;
artık o yalnız dolaşmıyor ..
uzaklara dalıp düşünmüyor ,
seni de beklemiyor dediler.
Yıkılıyorum ......
ilk ve son kez!.
Bundan böyle seni ne özlemeye, görmeye ne cesaretim kaldı Ne de ? hiç!
kocaman bir hiç işte....
Hani sen benim her şeyim;
gözündeki ışık
kalbimin deki nehir,
bileğindeki gücümdün.
Söz vermiştik yıllar önce bugün için yani 14 şubatta beni bekleyecektin .....
Bir zamanlar 14 şubatta biz varmışız .. şimdi ne şubat kaldı nede biz ......önümüz bahar ve yaz sen de gönlünce yaşa
Hepsi bu kadar işte……………
bu yazdıklarım sana ulaşacak mı? Ya da sen okuyacak mısın bilmiyorum?
Yıllar önce bugün yani (sevgililer günü) buluşacaktık söz vermiştik nerede olursak olalım ...gelecektik.
İşte geldim ama sen neredesin ?
Göremiyorum?
gözlerim uzaklara mı bakacak şimdi?
Bir ben yolun ortasında; saçlarımın
dağılmış ellerim soğuk, tenim donuk; soğuk ve sisli karanlık Ankara kışında seni bekliyorum .
Ben yalnız ve Ankara’nın sisli ve karanlık kışında kalmışım da seni göremez olmuşum. Ürkek korkak ve bu şehir üstüme geliyor korkuyorum bir an önce kaçmak istiyorum..... belki senden belki, karanlık bu şehirden .....
Oysa ki; ne hayallerle takılmıştım kara trenin arkasına, cam kenarına oturup rayları izleyip geçen her saniyenin sana daha çok yakınlaştığımı hissediyordum Seni özlemiş, boynuna sarılıp da öylece kalmak istemiştim ........
Seni soruyorum bu sisli şehre Sorduğum herkes ;
artık o yalnız dolaşmıyor ..
uzaklara dalıp düşünmüyor ,
seni de beklemiyor dediler.
Yıkılıyorum ......
ilk ve son kez!.
Bundan böyle seni ne özlemeye, görmeye ne cesaretim kaldı Ne de ? hiç!
kocaman bir hiç işte....
Hani sen benim her şeyim;
gözündeki ışık
kalbimin deki nehir,
bileğindeki gücümdün.
Söz vermiştik yıllar önce bugün için yani 14 şubatta beni bekleyecektin .....
Bir zamanlar 14 şubatta biz varmışız .. şimdi ne şubat kaldı nede biz ......önümüz bahar ve yaz sen de gönlünce yaşa
Hepsi bu kadar işte……………