K
Külkedisi
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Meğer ne çokmuşsun bende...
Sen gittiğini
sandın değil mi?
Ben de öyle sanmıştım...
Ama hayır...
Her şeyinle
kalmışsın, giden sadece bedenin olmuş.
Ruhun bende kalmış, gözlerin bende...
Hasretin bende kalmış, özlemin bende...
Sen bende kalmışsın, ben
yalnızlığın içinde...
Gözlerinin karasında şimdi
gecelerim...
Susuşlarının sessizliğinde hayallerim...
Sessiz çığlıklar
biriktiriyor yüreğim...
Yağmura inat akıyor gözyaşlarım...
Engel
olamıyorum, engel olmak istemiyorum.
Yüreğimdeki bulutların resmidir onlar.
Onlar katıksız bir sevdanın isimsiz şahitleridir.
Dokunamam ki onlara.
Onlar, bana senden tek hatıra...
Yağmur yağıyor
bugün yine.
Yüreğimin en kuytu köşelerine vuruyor damlaları...
Sen de
böyle bir günde gitmiştin...
Yine yağmur yağıyordu, yağmura karışıyordu
gözyaşlarım.
Sen anlamıyordun sevgili...
Yüreğimden akanları yağmur
sanıyordun.
Bir sevda daha yağmura karışıyordu ve damla damla eriyordu
aşk...
Gözlerimizin önünde bir bitiş sahneleniyordu ve son perdeyi
oynuyorduk ikimiz.
Peki ama neden bu kadar zordu "Hoşçakal" demek?
Zordu
; çünkü senden sonra "Hoşça" kalmak mümkün müydü sevgili, mümkün müydü?..
Sen yüreğimde, yüreğim avuçlarımda şimdi.
Yaşanmamış zamanlar, can
çekişen umutlar kaldı bu sevdadan geriye...
Şimdi
gitmelerin ve bitmelerin mevsimi...
Yüreğimi alıp gidiyorum ben
de.Yalnızlığımı da yoldaş yapıyorum kendime...
Nereye mi?
Yağmurların hiç durmadan yağdığı en uzak sahillere...
Belki , belki oralarda, bu sevdanın şahitleri, yağmura anlatırlar sevdamı.
Benim sana anlatamadıklarımı...
Sen gittiğini
sandın değil mi?
Ben de öyle sanmıştım...
Ama hayır...
Her şeyinle
kalmışsın, giden sadece bedenin olmuş.
Ruhun bende kalmış, gözlerin bende...
Hasretin bende kalmış, özlemin bende...
Sen bende kalmışsın, ben
yalnızlığın içinde...
Gözlerinin karasında şimdi
gecelerim...
Susuşlarının sessizliğinde hayallerim...
Sessiz çığlıklar
biriktiriyor yüreğim...
Yağmura inat akıyor gözyaşlarım...
Engel
olamıyorum, engel olmak istemiyorum.
Yüreğimdeki bulutların resmidir onlar.
Onlar katıksız bir sevdanın isimsiz şahitleridir.
Dokunamam ki onlara.
Onlar, bana senden tek hatıra...
Yağmur yağıyor
bugün yine.
Yüreğimin en kuytu köşelerine vuruyor damlaları...
Sen de
böyle bir günde gitmiştin...
Yine yağmur yağıyordu, yağmura karışıyordu
gözyaşlarım.
Sen anlamıyordun sevgili...
Yüreğimden akanları yağmur
sanıyordun.
Bir sevda daha yağmura karışıyordu ve damla damla eriyordu
aşk...
Gözlerimizin önünde bir bitiş sahneleniyordu ve son perdeyi
oynuyorduk ikimiz.
Peki ama neden bu kadar zordu "Hoşçakal" demek?
Zordu
; çünkü senden sonra "Hoşça" kalmak mümkün müydü sevgili, mümkün müydü?..
Sen yüreğimde, yüreğim avuçlarımda şimdi.
Yaşanmamış zamanlar, can
çekişen umutlar kaldı bu sevdadan geriye...
Şimdi
gitmelerin ve bitmelerin mevsimi...
Yüreğimi alıp gidiyorum ben
de.Yalnızlığımı da yoldaş yapıyorum kendime...
Nereye mi?
Yağmurların hiç durmadan yağdığı en uzak sahillere...
Belki , belki oralarda, bu sevdanın şahitleri, yağmura anlatırlar sevdamı.
Benim sana anlatamadıklarımı...