M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Tek başına kalmaktan, yalnızlıktan ve çaresizlikten doğal
olarak korkar insan Kendini arkaya doğru bıraktığında onu yakalayacak
kolların orada olduğunu bilmek ister Bilmediği karanlık bir odaya
girdiğinde; odayı tanıyan birinin elini, onun peşi sıra güvenle tutmak
ister
İşte bu yüzden, tanımadığı bir odaya giren kişinin gözleri,
odanın sakinleriyle şöyle bir kesişir Ya bir mucize arar gözler; ya
da tanıdık bir başka çift göz Odanın eski sakinleri ise, sadece merak
duygusuyla bakacaktır, kapıdan içeri henüz yeni süzülmüş kişiye doğru
Odaya daha önce varmış yeni sakinler ise, aynı mucize ve tanıdıklık
arayan gözlerle bakacaktır yeni gelen yeni sakinlere
Gözler değişir; gözlerin kısılışı, kaşların çatılışı, kirpiklerin
oynaşması değişir Ama, mucize ve tanıdıklık arayan ifade hiç
değişmez Zira, en süslü ve en büyük maskelerin dahi gözleri boştur
Kimi bir yerli olmayı seçer maskesiyle Kimi, balodaki
matmazel olmayı seçip zarif, ince bir çerçeve getiriverir gözlerinin
çevresine Kimi, bir süperkahraman olmayı seçer; tüm bedenini saran
renkli kostümünü tamamlayan başlığı ile Kimi ise, kendi yüzünün bir
kopyasını sarmalar yüzünün çevresine, başkalarının onu görmek istediği
hale getirdikten sonra
Maskeler çeşitlidir, maskeler çoktur Değişmeyen tek şey, hiçbir
maskenin gözleri yoktur
Hayatında bir mucize istemeyen insan yok gibidir Herkes, karşılaştığı
ve henüz hakkında hiçbirşey bilmediği kişinin sadece onun için sihirli
bir şekilde indirilmiş insan bedenine sahip bir melek olmasını
ister
Ve bu masalı, ilk karşılaşma ve ilk konuşmadan sonra
sürdürebildiği kadar sürdürür Evet; melekler de yemek yer, öyle
değil mi? Onların da telefon numaraları vardır Onlar da otobüse
biner, onlar da okula gider, onlar da çalışmaya ve uyumaya ihtiyaç
duyarlar
Tanıştıktan, tanıdıktan, ve tanındıktan sonra dahi devam eder
insanın içindeki meleğe dair umut
İşte bu yüzden beslenir maskeler; hem takanlar, hem de
izleyenler tarafından Kişi, karşısındakinin yüzünde gördüğü
fazlalığın bir maske olduğunu bilir için için Yine de; hala
inanmak, inanmak ister bedene hapsolmuş meleğe Bu yüzden maskelere
de inanır; bedene hapsolmuş meleğin gerçek yüzü olarak benimser
onları Maskenin düştüğü anlar ise; meleğin insan bedenine dair
haklı isyanları sırasında ortaya çıkan küçük kazalardır sadece
Ne kadar inanabilir, ne kadar sürsürebilir bu oyunu bir
kişi, bilinmez Ama sonunda, olması gereken şey olur Maskeye hala
inanmak isteyen kişinin içinde biriktirdiği küller sıkışır, ve bir
anda patlayıverir Artık maske bir tarafa, taşıyıcısı bir tarafa
savrulmaya mahkumdur Kişi yorulmuştur bunca zamandır kendi kendine
bir meleğe dair masallar anlatmaktan O yüzden suskunlaşır bir süre
Konuşmaz Yorgun kelimelerin yerini arada sırada gözyaşları alır
Geriya kalan zamanlarda; başkalarının maskeye ve ardındaki meleğe dair
söyledikleri doldurur zaten söz konusu boşluğu
Kişi, bir süre sonra gözlerini kapar
Onları yeni bir maskenin tıkırtısıyla tekrar açtığı güne kadar
söz vermiştir kendi kendine; maskelerin ardında meleklerin yaşadığına
bir daha inanmamak üzere Ama; Artık olan olmuştur Gözlerini
tekrar açar; ve gözüne yeni maskeden yansıyan ışık hüzmesi, ardında
bir melek sakladığına dair umudu uyandırır tekrar içinde
Uyanan büyük umutların, insana dair diğer duyuları uyutmak gibi
kötü huyları vardır Takılan büyük maskelerin, kişinin kim olduğuna
dair diğer belirtiler gölgelemek gibi kötü huyları olduğu gibi
Ve herşey tekrar başa döner; bu kez farklı, bu kez sihirli olmak
üzere Ama döngü, bitmeyecektir Ta ki, kişi maskelere değil,
maskelerin tek boşluğu olan gözlere doğru bakmayı öğrenene dek
Maskeler çeşitlidir, maskeler çoktur Değişmeyen tek şey,
hiçbir maskenin gözleri yoktur
Maskenin gözlerine doğru bakmak değil, maskenin gölgelediği
boşluğun içindeki gözleri doğru olarak görmektir zor olan Bu yetiye
sahip olmak isteyen kişinin, öncelikle kendi aynasında, kkendi
maskesinin gözleri ardında yatanları görebilmesi gerekir
Maskesini yüzünden ayıran ince çizgiyi çok iyi tanımalı,
maskesi ile yüzü arasında; rüzgarı yüzünde hissedebileceği kadar bir
boşluğu her zaman bırakmalıdır Bunu yapabilen kişi ödülünü alacak;
ve rüzgar şevkatli ellerini her an yüzünde gezdirecektir
Rüzgarın huzur veren elleri, sadece ilk ödülüdür gözlerinin
farkında varan kişinin Diğer ödülleri, ona zaman verecektir
Artık başka maskeleri de başka yüzlerden ayırdedebilecektir Maskenin
ardında br meleğin gizlenmediğini henüz ilk bakışta
söyleyebilecektir
Zaman, kişiye maskeler üzerindeki boşluğa bakmanın ötesinde;
boşluğun ardındaki alacakaranlığı ve ardındakileri görme yetisini de
verecektir
Tabii kişi sabırlı olduğu, ve kendi kendine maskeler ve
ardındakilere dair masallar anlatmadığı sürece Çünkü kişinin kendi
kendine anlattığı her masal; onun kendi maskesi ve gözlerini
incelediği aynasının üzerine yeni bir kat tül perde asması anlamına
gelir Gün gelir, ayna görünmez olur Ama kişi, aynada gördüğü
bembeyazlığı kendisi zannetmeye devam eder
Ta ki; yeni küller patlayana, ve maske ile sahibi odanın
iki farklı köşesine savrulana dek
Eğer patlayan maske kişinin kendi maskesi olursa; odanın diğer
tarafına doğru savrulan da kişinin kendisi olur Bu patlama sırasında;
kişinin kişisel aynası bir daha eski haline hiç dönmemek üzere
çatlayabilir, kırılabilir
Bu, kişinin kendi gözlerinin gerçek ışığına bakmak için son şansı
olur Ve sonrası, yüzündeki ve maskesindeki sabit çatlağı silmeye
çalışmakla geçer
Bu konudaki her başarısızlık; maske üstüne yeni bir maske takmakla
sonuçlanır Kişinin kendini bulması eskiden bir maskeyi indirmesi
kadar kolayken, artık özü sarmış soğan kabukları gibi kat kat, birer
birere soyması gerekmektedir tüm maskeleri
Ya da, aynasını değiştirmeyi akıl eder kişi Ve aldığı ders,
kendi maskesini tekrar patlatmamasını sağlayacak kadar büyüktür
Ve belki bir gün, kendi maskesini bir kenara bırakıp sadece kendi
yüzünü göstermeye cesaret edebilecektir dış dünyaya Kendi yüzünün
güzel olduğuna önce kendi inandıktan sonra
Maskeler çeşitlidir, maskeler çoktur Değişmeyen tek şey; hiçbir
maskenin gözleri yoktur
olarak korkar insan Kendini arkaya doğru bıraktığında onu yakalayacak
kolların orada olduğunu bilmek ister Bilmediği karanlık bir odaya
girdiğinde; odayı tanıyan birinin elini, onun peşi sıra güvenle tutmak
ister
İşte bu yüzden, tanımadığı bir odaya giren kişinin gözleri,
odanın sakinleriyle şöyle bir kesişir Ya bir mucize arar gözler; ya
da tanıdık bir başka çift göz Odanın eski sakinleri ise, sadece merak
duygusuyla bakacaktır, kapıdan içeri henüz yeni süzülmüş kişiye doğru
Odaya daha önce varmış yeni sakinler ise, aynı mucize ve tanıdıklık
arayan gözlerle bakacaktır yeni gelen yeni sakinlere
Gözler değişir; gözlerin kısılışı, kaşların çatılışı, kirpiklerin
oynaşması değişir Ama, mucize ve tanıdıklık arayan ifade hiç
değişmez Zira, en süslü ve en büyük maskelerin dahi gözleri boştur
Kimi bir yerli olmayı seçer maskesiyle Kimi, balodaki
matmazel olmayı seçip zarif, ince bir çerçeve getiriverir gözlerinin
çevresine Kimi, bir süperkahraman olmayı seçer; tüm bedenini saran
renkli kostümünü tamamlayan başlığı ile Kimi ise, kendi yüzünün bir
kopyasını sarmalar yüzünün çevresine, başkalarının onu görmek istediği
hale getirdikten sonra
Maskeler çeşitlidir, maskeler çoktur Değişmeyen tek şey, hiçbir
maskenin gözleri yoktur
Hayatında bir mucize istemeyen insan yok gibidir Herkes, karşılaştığı
ve henüz hakkında hiçbirşey bilmediği kişinin sadece onun için sihirli
bir şekilde indirilmiş insan bedenine sahip bir melek olmasını
ister
Ve bu masalı, ilk karşılaşma ve ilk konuşmadan sonra
sürdürebildiği kadar sürdürür Evet; melekler de yemek yer, öyle
değil mi? Onların da telefon numaraları vardır Onlar da otobüse
biner, onlar da okula gider, onlar da çalışmaya ve uyumaya ihtiyaç
duyarlar
Tanıştıktan, tanıdıktan, ve tanındıktan sonra dahi devam eder
insanın içindeki meleğe dair umut
İşte bu yüzden beslenir maskeler; hem takanlar, hem de
izleyenler tarafından Kişi, karşısındakinin yüzünde gördüğü
fazlalığın bir maske olduğunu bilir için için Yine de; hala
inanmak, inanmak ister bedene hapsolmuş meleğe Bu yüzden maskelere
de inanır; bedene hapsolmuş meleğin gerçek yüzü olarak benimser
onları Maskenin düştüğü anlar ise; meleğin insan bedenine dair
haklı isyanları sırasında ortaya çıkan küçük kazalardır sadece
Ne kadar inanabilir, ne kadar sürsürebilir bu oyunu bir
kişi, bilinmez Ama sonunda, olması gereken şey olur Maskeye hala
inanmak isteyen kişinin içinde biriktirdiği küller sıkışır, ve bir
anda patlayıverir Artık maske bir tarafa, taşıyıcısı bir tarafa
savrulmaya mahkumdur Kişi yorulmuştur bunca zamandır kendi kendine
bir meleğe dair masallar anlatmaktan O yüzden suskunlaşır bir süre
Konuşmaz Yorgun kelimelerin yerini arada sırada gözyaşları alır
Geriya kalan zamanlarda; başkalarının maskeye ve ardındaki meleğe dair
söyledikleri doldurur zaten söz konusu boşluğu
Kişi, bir süre sonra gözlerini kapar
Onları yeni bir maskenin tıkırtısıyla tekrar açtığı güne kadar
söz vermiştir kendi kendine; maskelerin ardında meleklerin yaşadığına
bir daha inanmamak üzere Ama; Artık olan olmuştur Gözlerini
tekrar açar; ve gözüne yeni maskeden yansıyan ışık hüzmesi, ardında
bir melek sakladığına dair umudu uyandırır tekrar içinde
Uyanan büyük umutların, insana dair diğer duyuları uyutmak gibi
kötü huyları vardır Takılan büyük maskelerin, kişinin kim olduğuna
dair diğer belirtiler gölgelemek gibi kötü huyları olduğu gibi
Ve herşey tekrar başa döner; bu kez farklı, bu kez sihirli olmak
üzere Ama döngü, bitmeyecektir Ta ki, kişi maskelere değil,
maskelerin tek boşluğu olan gözlere doğru bakmayı öğrenene dek
Maskeler çeşitlidir, maskeler çoktur Değişmeyen tek şey,
hiçbir maskenin gözleri yoktur
Maskenin gözlerine doğru bakmak değil, maskenin gölgelediği
boşluğun içindeki gözleri doğru olarak görmektir zor olan Bu yetiye
sahip olmak isteyen kişinin, öncelikle kendi aynasında, kkendi
maskesinin gözleri ardında yatanları görebilmesi gerekir
Maskesini yüzünden ayıran ince çizgiyi çok iyi tanımalı,
maskesi ile yüzü arasında; rüzgarı yüzünde hissedebileceği kadar bir
boşluğu her zaman bırakmalıdır Bunu yapabilen kişi ödülünü alacak;
ve rüzgar şevkatli ellerini her an yüzünde gezdirecektir
Rüzgarın huzur veren elleri, sadece ilk ödülüdür gözlerinin
farkında varan kişinin Diğer ödülleri, ona zaman verecektir
Artık başka maskeleri de başka yüzlerden ayırdedebilecektir Maskenin
ardında br meleğin gizlenmediğini henüz ilk bakışta
söyleyebilecektir
Zaman, kişiye maskeler üzerindeki boşluğa bakmanın ötesinde;
boşluğun ardındaki alacakaranlığı ve ardındakileri görme yetisini de
verecektir
Tabii kişi sabırlı olduğu, ve kendi kendine maskeler ve
ardındakilere dair masallar anlatmadığı sürece Çünkü kişinin kendi
kendine anlattığı her masal; onun kendi maskesi ve gözlerini
incelediği aynasının üzerine yeni bir kat tül perde asması anlamına
gelir Gün gelir, ayna görünmez olur Ama kişi, aynada gördüğü
bembeyazlığı kendisi zannetmeye devam eder
Ta ki; yeni küller patlayana, ve maske ile sahibi odanın
iki farklı köşesine savrulana dek
Eğer patlayan maske kişinin kendi maskesi olursa; odanın diğer
tarafına doğru savrulan da kişinin kendisi olur Bu patlama sırasında;
kişinin kişisel aynası bir daha eski haline hiç dönmemek üzere
çatlayabilir, kırılabilir
Bu, kişinin kendi gözlerinin gerçek ışığına bakmak için son şansı
olur Ve sonrası, yüzündeki ve maskesindeki sabit çatlağı silmeye
çalışmakla geçer
Bu konudaki her başarısızlık; maske üstüne yeni bir maske takmakla
sonuçlanır Kişinin kendini bulması eskiden bir maskeyi indirmesi
kadar kolayken, artık özü sarmış soğan kabukları gibi kat kat, birer
birere soyması gerekmektedir tüm maskeleri
Ya da, aynasını değiştirmeyi akıl eder kişi Ve aldığı ders,
kendi maskesini tekrar patlatmamasını sağlayacak kadar büyüktür
Ve belki bir gün, kendi maskesini bir kenara bırakıp sadece kendi
yüzünü göstermeye cesaret edebilecektir dış dünyaya Kendi yüzünün
güzel olduğuna önce kendi inandıktan sonra
Maskeler çeşitlidir, maskeler çoktur Değişmeyen tek şey; hiçbir
maskenin gözleri yoktur