bu gece geçmiyor gece.
yürümekten yorulmuş usanmışım,
oturmuşum...
işte buraya, cami avlusuna.
düşünsem de geceler boyu,
cami avlularına güneşler doğsa;
bilirim benim için doğmayacak.
terlesemde sicim sicim.
güneşten değil! ..
yorgunluğum bu yolların çok ötesinde.
ne yürümekten yoruldu ayaklarım,
ne de kaldırım saymaktan,
döndü başım.
bu gece geçmiyor, geçmiyor işte!
bir idam mahkumunun düşüncelerine gebeyim.
ilerleyen saatlerde deşifre edeceğim.
dokunsalar omuzuma sanki ağlayacağım.
ve son isteğimi söyleyeceğim...
işte bu cami avlusunda,
saç baş dağınık,
karalanmış birkaç satır...