-
- Katılım
- Kasım 11, 2016
-
- Mesajlar
- 1,393
-
- Tepkime puanı
- 7
-
- Puanları
- 293
-
- Yaş
- 43
YER: Toamasina, Alaotra-Mangoro, Madagaskar
İki gencin kol ve bacak kuvvetiyle döndürdüğü çok da yüksek olmayan bir dönmedolap gördüm. Yükseklik korkum aklıma gelmedi değil ama 'bundan da mı korkuyorsun ,nasıl pısırık bir insansın ' diye söylenerek kendimi ikna ettim ve bindim. Ancak dönmedolabın ilk havalanmasında korkuma yenildim ve 'stop stop 'diye bağırdım. Ya duymadılar ya da ciddiye almadılar ve döndürmeye devam ettiler. Ben de çok üstelemedim, endişe içinde bitene kadar sesimi çıkarmamaya karar verdim =)
Bu arada önümdeki koltuklarda oturan iki çocuk benim korktuğumu farketmiş olsa gerek, dönmedolap her havalandığında arkalarına dönüp alaycı alaycı gülümsüyordu. Üstüne üstlük gözümün içine bakarak cesaret gösterisi yapıyor, korkuluk zincirini açıyorlardı.
Dönmedolaptan indikten sonra ücreti ödedim ve sahile doğru yürümeye başladım. 20-30 metre yürümüştüm ki arkadan bacağıma dokunan el hissettim. Onlardı. Birkaç dakika önce pısırık bana gülen iki çocuk. Yine gülüyorlardı. Birşeyler söylediler tabii anlamadım. En iyisi dedim, dönmedolap parası vereyim, gitsinler başka pısırık insanlara gülsünler bulurlarsa tabii. İkişer kez dönmedolaba binebilecekleri kadar para verdim ve anlamayacaklarını bilsem de 'çok sevimlisiniz ama sizi bir gün bir yerde ifşa edeceğim ,arkadaşlarımın hepsi size gülecek, intikamım komik olacak 'dedim.İşte o gün geldi =) Beni seven bu çocuklara gülsün. Hele arkada yüzü gözükmeyen ama ne yaptığı tahmin edilebilir çocuğa daha çok gülsün =)
