Lotus Çiçeği ve Dün!
Kitabın orta yerinde karşıma çıktı bu sözler: “Dün de bugün yarındı!” Önce anlamadım, bir daha okudum. Haklıydı!
Lotus Çiçeği ve Dün!
Zaman dediğimiz bu kavram, bizi nasıl sıkıştırmakta ve bir kafesin içine sokmakta? Oysa; bazı anlar tüm zamanlar yok olmuyor mu?
Geçmiş, gelecek, şimdi, hepsinin birbirine girdiği anlarınız olmadı mı? Daha önce geldiğinize emin olmanıza rağmen, ilk defa gördüğünüz bir yer… Hiç tanımamanıza rağmen, çok iyi tanıdığınızı hissettiğiniz bir kişi… O anı daha önce yaşadığınızı düşündüren his…
Her şey birbirinin içine geçmiş gibi, bazen bu evren bir bütün oluyor. Sen, ben, ağaç, deniz, hava, hepimiz bir resmin parçalarıymışız da; tek başımıza hareket edemezmişiz gibi geliyor. Belki de öyledir!
Belki de o yüzden; hayatımızda aldığımız her karar, başka bir olayı tetikliyor veya başka bir hayatı etkiliyor.
Birini sevmeye başladığımızda vücudumuzda oluşan tüm kimyasal tepkiler, aklın işleyişini engellemiyor mu? Aslında seven de aklın kendi değil mi? Kalbin sevmesi sadece bir mecaz değil mi?
Bazen her şey dursun istiyorum. Dünya bir süreliğine dursun ve ben yürüyebileyim; başka bir canlının kılığına geçebileyim istiyorum. Mesela bir lotus çiçeği olayım. Çamurun içinde nasıl saf kalınır öğreneyim!
Kardelen de olabilirim; karı yarıp yapraklarını güneşe doğru uzatmak nasıl bir duygudur ve nasıl güç bulur kendinde kardelen dediğin o zarif bitki bunları yapacak?
Ne vakit kelimelerle yolculuğa çıksam, bende kayboluyor zaman kavramı. Her gece şu bilgisayarın başına oturduğumda, birbirine karışıyor dün, bugün ve yarın.
Bazen aklımın oyunları düşüyor cümlelerime, şimdi olduğu gibi! En iyisi burada bırakayım sözleri ve gidip Matrix seyredeyim yeniden. Yarın görüşürüz ya da dün!
Candan Ünal
candanmektuplar
msnkadın
Lotus çiçeği:
Lotus çiçeği varoluşun en mucizevi olaylarından biridir. Bu yüzden Doğu’da ruhsal dönüşümün sembolü haline gelmiştir. Buda bir lotus çiçeği üzerinde oturmuştur, Vişnu lotus çiçeği üzerinde durur. Neden lotus? Çünkü lotus çiçeğinin çok önemli bir sembolik anlamı vardır: pis çamurun içinde büyür. Bu bir dönüşüm sembolü, bir metamorfozdur. Çamur pistir, belki de kokuyordur ama lotusun kendi kokusu vardır ki lotus çamurun pis kokusundan beslenmiştir.
Kitabın orta yerinde karşıma çıktı bu sözler: “Dün de bugün yarındı!” Önce anlamadım, bir daha okudum. Haklıydı!
Lotus Çiçeği ve Dün!
Zaman dediğimiz bu kavram, bizi nasıl sıkıştırmakta ve bir kafesin içine sokmakta? Oysa; bazı anlar tüm zamanlar yok olmuyor mu?
Geçmiş, gelecek, şimdi, hepsinin birbirine girdiği anlarınız olmadı mı? Daha önce geldiğinize emin olmanıza rağmen, ilk defa gördüğünüz bir yer… Hiç tanımamanıza rağmen, çok iyi tanıdığınızı hissettiğiniz bir kişi… O anı daha önce yaşadığınızı düşündüren his…
Her şey birbirinin içine geçmiş gibi, bazen bu evren bir bütün oluyor. Sen, ben, ağaç, deniz, hava, hepimiz bir resmin parçalarıymışız da; tek başımıza hareket edemezmişiz gibi geliyor. Belki de öyledir!
Belki de o yüzden; hayatımızda aldığımız her karar, başka bir olayı tetikliyor veya başka bir hayatı etkiliyor.
Birini sevmeye başladığımızda vücudumuzda oluşan tüm kimyasal tepkiler, aklın işleyişini engellemiyor mu? Aslında seven de aklın kendi değil mi? Kalbin sevmesi sadece bir mecaz değil mi?
Bazen her şey dursun istiyorum. Dünya bir süreliğine dursun ve ben yürüyebileyim; başka bir canlının kılığına geçebileyim istiyorum. Mesela bir lotus çiçeği olayım. Çamurun içinde nasıl saf kalınır öğreneyim!
Kardelen de olabilirim; karı yarıp yapraklarını güneşe doğru uzatmak nasıl bir duygudur ve nasıl güç bulur kendinde kardelen dediğin o zarif bitki bunları yapacak?
Ne vakit kelimelerle yolculuğa çıksam, bende kayboluyor zaman kavramı. Her gece şu bilgisayarın başına oturduğumda, birbirine karışıyor dün, bugün ve yarın.
Bazen aklımın oyunları düşüyor cümlelerime, şimdi olduğu gibi! En iyisi burada bırakayım sözleri ve gidip Matrix seyredeyim yeniden. Yarın görüşürüz ya da dün!
Candan Ünal
candanmektuplar
msnkadın
Lotus çiçeği:
Lotus çiçeği varoluşun en mucizevi olaylarından biridir. Bu yüzden Doğu’da ruhsal dönüşümün sembolü haline gelmiştir. Buda bir lotus çiçeği üzerinde oturmuştur, Vişnu lotus çiçeği üzerinde durur. Neden lotus? Çünkü lotus çiçeğinin çok önemli bir sembolik anlamı vardır: pis çamurun içinde büyür. Bu bir dönüşüm sembolü, bir metamorfozdur. Çamur pistir, belki de kokuyordur ama lotusun kendi kokusu vardır ki lotus çamurun pis kokusundan beslenmiştir.