la mariposa

M
⚪ Konu sahibi son olarak 2990 gün önce görüldü
Bugünlerde ne çok veda ediyorum sevdiğim,beni yordugunu düşündüğüm kişiler hayatımın bir köşesinden siyrilip gidiyorlar vedaları sevmeyen ben vedalasmanin hasını yapıyorum artık insanlara..
Bir zamanlar hepinizi çok seviyordum..
Belki sevgim eksildi.
Belki size bakış açım değişti
Belki beni yordugunuzu hissettim
Belki de beni kirdiniz

Kolay kolay veda edemeyen ben "kendine iyi bak" demelerden çekinmez oldum.
İnsan kaybetmekten korkan ben arkama bakmadan gidiyorum..


Ama veda ettiklerim bir zamanlar sizi cok seviyordum bilirsiniz siz beni.
Buna kendimde dahil.

Ahmet Kaya bizim için söylesin o halde.;

[YOUTUBE]rdsAgz4dVxM[/YOUTUBE]
 
"100 defa söyledim sana hüzünlü değilim, mizacım böyle.
Bak şarabımla beraberim.
Çocukluğumdan beri hayaller kuruyorum
Şarabımdan ayrılmadan hem de.
Ben şarabımdan ayrılmıyorum.
O da bana, bunca gidene rağmen hala hayal kurdurtmaya devam ediyor."
 
Ah, niçin kuşlar kadar hür değilim?
Beni duvarlar arasına esir eden
Bu bağlardan nasıl kurtulacağım?
Daha bunun gibi birtakım hoyratça fikirler...
 
Ne kadar garip bir zamanlar bize kötü gelen, bizi kızdıran olaylar bile birer anıya dönüşünce bütün kötülüğünü kaybediyor.
 
Hayat bazen ölümden daha acı verici değil mi Makar Alekseyeviç?

Dinleyelim;

[YOUTUBE]SpH8l3tzkzs[/YOUTUBE]
 
"Xururuca !
"ne var ?"
"Ağlamak kötü bir şey mi ?"
"Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir,budala.Neden sordun?"
Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım .Sanki yüreğim boş bir kafes"
 
Budalanın biri olmasaydım dünyanın en iyi, en mutlu hayatını sürdürebilirdim.
 
Onu düşünmek bile yüreğimin kekelemesine yetiyordu.

Hadi bu son.

[YOUTUBE]Vw0-8PB3HBI[/YOUTUBE]
 
Ne diyordu uçurtma avcısında ;
"Galiba bazı öykülerin anlatılması gerekmiyor"


İnsan ne yasarsa kendi içinde mi yaşamalı yoksa yine bu huzune,sevinç, kedere,mutluluğa sebep olan kişi ile mi paylaşmalı?

Ne garip hala bunu yaptığım vakitlerde bile içimden bir sesin beni durdurmak istediğini fark ediyorum.

Bir insanın bir insanı tam olarak anlayabilmesi mümkün mü?
 
Mutsuzum.
Sahi mi? Ne zamandan beri?
Unutmuşum.

Godotyu beklerken
 
[YOUTUBE]mIhI23gBBPQ[/YOUTUBE]​
 
insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?


[YOUTUBE]UAm_uoV1z5k[/YOUTUBE]
 
Sen ki;
bilirsin kır çiçeklerini,
Hangi rüzgar dağıtırsa dağıtsın,
Düştükleri yerde yeniden çoğalırlar..
 
Bazen sadece kuyruğu dik tutarak devam edersin.

[YOUTUBE]YY-U2r8BrWQ[/YOUTUBE]
 
Sözlük konusu sanıyorum hep tıklıyorum xd
 
Her şeyi fazlasıyla anlamak bir hastalıktır...

Dostoyevski

Geçerken uğradım:)​
 
Mesele duvarlar değil, hatıralar, geçmişe ait hatıralar içimi sıkıyor… Hem de işin tuhafı, bunlar daha çok tatlı hatıralar olduğu halde üzülüyordum. O zamanlar fena gözüken, insanı kızdıran olaylar bile hatıra olunca bütün kötülüğünü kaybediyor, hayalde cazibe kazanıyor.

Demiş adamın biri :)

Çok tatlı değil ama nasıl cazibeli görünüyor bana tarif edemiyorum. En sıradan bir durumu bile süsleyerek anlatip yucelterek bir daha yasa(n)mayacakmis gibi düşünmem üstelik bunu farkında olarak yapmam zihnime iskenceden başka bir şey değil(di).
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri