kuvaşiorkor belirtileri nedir?, kuvaşiorkor belirtileri nasıl anlaşılır, kuvaşiorkor nasıl anlarız, kuvaşiorkor geçiren çocukta neler olur,
Kuvaşorkor genel olarak kalorisi yeterli proteinsiz diyetle beslenen çocukların hastalığıdır. Burada bir dengesiz beslenme hastalığı söz konusudur. Genellikle 1-3 yaştaki memeden kesilen çocuklarda görülür. Memeden kesilen çocuklar yalnız şeker, nişasta veya buna benzer saf veya safa yakın karbonhidrattan ibaret olan besinlerle beslenmiştir. Protein gereksinimi karşılanamadığı için büyüme ve gelişme durmuştur. Dirençsizlik nedeni ile enfeksiyonların sık tekrarlaması beslenme durumunu daha da kötüleştirmektedir. Kuvaşiorkorda klinik belirtilerin en önemlileri ödem, büyüme geriliği, eskimiş zayıf kaslar yanında biraz yağ tabakasının varlığı ve huzursuzluktur. Siyah saçların kırmızıya dönüşmesi, cilt yaraları her olguda görülmeyebilir. Vücudun su miktarı artmıştır. Potasyum miktarında azalma vardır. Sodyum birikimi ise fazladır. Hücre içi potasyumun sodyumla yer değiştirdiği görülür. Kanda albumin ve serbest amino asitlerin miktarında azalma vardır. Enerji metabolizmasında da bozukluk vardır. Yeteri kadar enerji oluşamamaktadır. Kandaki vitamin A miktarı da çok düşük düzeydedir. Kan lipit düzeyi ise artmıştır. Glukokortikoit hormonu marasmusda fazla kuvaşiorkorda daha az salgılanmaktadır.
Marasmus ve kuvaşiorkor arası klinik belirtiler gösteren olgulara marasmik- kuvaşiorkor denmektedir.
Toplumumuzda protein- kalori malnütrisyonunun %85 kadarı marasmus tipinde kalanı marasmik- kuvaşiorkor şeklindedir. Kuvaşiorkor belirtileri gösteren olugulara çok seyrek rastlanmaktadır.
çeşitli araştırma sonuçları, toplumumuzda malnütrisyon sıcaklığı üzerinde fikir vermektedir. Bu araştırmalarda genellikle yaşa göre verilen standart ağırlığın %85’inden daha az olan çocuklar malnütrisyonlu olarak tanımlanmaktadır. çocuktaki ağırlık kaybına göre malnütrisyom derecelendirilmektedir. Yaşa göre verilen standart ağırlığın %75-85’inde olanlar 1 %61-75’indekiler II, %50-60’indekiler III ve %50’sinden aşağıda olanlar IV de malnütrisyonludur.
Kullanılan boy ve ağırlık standardına göre malnütrisyon sıklığı da farklı bulunmaktadır. Bursa-merinos standartlarına göre 0-6 yaş çocuklarda malnütrisyon sıklığı Ankara – Etimesgut bölgesinde %23, güney doğu anadolu bölgesinde %35-45 Kayseri bölgesinde %27 olarak bulunmuştur. Malnütrisyon genellikle %60-65’i I, %30-35’ i II, %4-5’i III, %2-3’ü de IV dedir. üçüncü ve dördüncü derecede malnütrisyonlu olan çocukların hastane tedavisi görmesi zorunlu görülmektedir.
çocuklarda görülen beslenme sorunlarından ikincisi anemilerdir. Hacettepe bölgesinde yapılan bir araştırmada 0-3 yaş arası çocuklarda anemi sıklığı %25 olarak bulunmuştur. Anemi genellikle demir yetersizliğine bağlı olarak görülmektedir. Aneminin sık görülmesinin nedeni olarak demir bakımından iyi kaynakların kullanılmaması ve barsak parazitleri gösterilmektedir.
çocuklardaki beslenme sorunlarının üçüncüsü raşitizmdir. Bazı araştırma sonuçları raşitizmin toplumumuzda %10-12 civarında sıklık gösterdiğini belirtmektedirler. Raşitizmin nedeni çocukların D vitamininden yararlandırılamamarıdır. Bilindiği gibi D vitamini gereksiniminin karşılanması için ya güneş ışınlarından veya D vitamini preparatlarından çocuğun yararlanması gerekir. Bu husus bilinmediği için özellikle hızlı büyüyen çocuklarda raşitizm görülmektedir.
ızmir bölgesinde yapılan bir araştırmada, köylü çocuklarında A avitaminozu belirtilerinin %37, B vitaminleri avitaminozunun %20 ve C avitaminozunun %27 gibi bir sıklık gösterdiği belirtilmektedir.
Yine değişik bölgelerde yapılan başka bir araştırmada okul çocuklarında konjonktiva değişikliklerinin %10, keylozis’in %49, angular stomatitisin %18, foliküler keratoisin %24 civarında görüldüğü belirtilmiştir. Bu belirtilerin çoğu A vitamini ve riboflavin yetersizliklerine bağlıdır.
Diş çürüklüğü de çocukluk çağındaki beslenme sorunlarından sayılabilir. Ankara kenti ve bazı köylerini içine alan bir araştırmada, ilk okul çocukları arasında çürük dişi olanların oranı süt dişlerinden köylerde %57, kente %72, daimi dişlerde köylerde %51, kente %43 olarak bulunmuştur. Diş çürüklüğünün bu kadar yaygın olmasının nedenleri, sulardaki flourid düzeyinin düşüklüğü, şekerli yiyeceklerin fazla tüketilip süt gibi koruyucu yiyeceklerin az alınması ve diş bakımı ve temizliğine uyulmaması gösterilmektedir.
Kuvaşorkor genel olarak kalorisi yeterli proteinsiz diyetle beslenen çocukların hastalığıdır. Burada bir dengesiz beslenme hastalığı söz konusudur. Genellikle 1-3 yaştaki memeden kesilen çocuklarda görülür. Memeden kesilen çocuklar yalnız şeker, nişasta veya buna benzer saf veya safa yakın karbonhidrattan ibaret olan besinlerle beslenmiştir. Protein gereksinimi karşılanamadığı için büyüme ve gelişme durmuştur. Dirençsizlik nedeni ile enfeksiyonların sık tekrarlaması beslenme durumunu daha da kötüleştirmektedir. Kuvaşiorkorda klinik belirtilerin en önemlileri ödem, büyüme geriliği, eskimiş zayıf kaslar yanında biraz yağ tabakasının varlığı ve huzursuzluktur. Siyah saçların kırmızıya dönüşmesi, cilt yaraları her olguda görülmeyebilir. Vücudun su miktarı artmıştır. Potasyum miktarında azalma vardır. Sodyum birikimi ise fazladır. Hücre içi potasyumun sodyumla yer değiştirdiği görülür. Kanda albumin ve serbest amino asitlerin miktarında azalma vardır. Enerji metabolizmasında da bozukluk vardır. Yeteri kadar enerji oluşamamaktadır. Kandaki vitamin A miktarı da çok düşük düzeydedir. Kan lipit düzeyi ise artmıştır. Glukokortikoit hormonu marasmusda fazla kuvaşiorkorda daha az salgılanmaktadır.
Marasmus ve kuvaşiorkor arası klinik belirtiler gösteren olgulara marasmik- kuvaşiorkor denmektedir.
Toplumumuzda protein- kalori malnütrisyonunun %85 kadarı marasmus tipinde kalanı marasmik- kuvaşiorkor şeklindedir. Kuvaşiorkor belirtileri gösteren olugulara çok seyrek rastlanmaktadır.
çeşitli araştırma sonuçları, toplumumuzda malnütrisyon sıcaklığı üzerinde fikir vermektedir. Bu araştırmalarda genellikle yaşa göre verilen standart ağırlığın %85’inden daha az olan çocuklar malnütrisyonlu olarak tanımlanmaktadır. çocuktaki ağırlık kaybına göre malnütrisyom derecelendirilmektedir. Yaşa göre verilen standart ağırlığın %75-85’inde olanlar 1 %61-75’indekiler II, %50-60’indekiler III ve %50’sinden aşağıda olanlar IV de malnütrisyonludur.
Kullanılan boy ve ağırlık standardına göre malnütrisyon sıklığı da farklı bulunmaktadır. Bursa-merinos standartlarına göre 0-6 yaş çocuklarda malnütrisyon sıklığı Ankara – Etimesgut bölgesinde %23, güney doğu anadolu bölgesinde %35-45 Kayseri bölgesinde %27 olarak bulunmuştur. Malnütrisyon genellikle %60-65’i I, %30-35’ i II, %4-5’i III, %2-3’ü de IV dedir. üçüncü ve dördüncü derecede malnütrisyonlu olan çocukların hastane tedavisi görmesi zorunlu görülmektedir.
çocuklarda görülen beslenme sorunlarından ikincisi anemilerdir. Hacettepe bölgesinde yapılan bir araştırmada 0-3 yaş arası çocuklarda anemi sıklığı %25 olarak bulunmuştur. Anemi genellikle demir yetersizliğine bağlı olarak görülmektedir. Aneminin sık görülmesinin nedeni olarak demir bakımından iyi kaynakların kullanılmaması ve barsak parazitleri gösterilmektedir.
çocuklardaki beslenme sorunlarının üçüncüsü raşitizmdir. Bazı araştırma sonuçları raşitizmin toplumumuzda %10-12 civarında sıklık gösterdiğini belirtmektedirler. Raşitizmin nedeni çocukların D vitamininden yararlandırılamamarıdır. Bilindiği gibi D vitamini gereksiniminin karşılanması için ya güneş ışınlarından veya D vitamini preparatlarından çocuğun yararlanması gerekir. Bu husus bilinmediği için özellikle hızlı büyüyen çocuklarda raşitizm görülmektedir.
ızmir bölgesinde yapılan bir araştırmada, köylü çocuklarında A avitaminozu belirtilerinin %37, B vitaminleri avitaminozunun %20 ve C avitaminozunun %27 gibi bir sıklık gösterdiği belirtilmektedir.
Yine değişik bölgelerde yapılan başka bir araştırmada okul çocuklarında konjonktiva değişikliklerinin %10, keylozis’in %49, angular stomatitisin %18, foliküler keratoisin %24 civarında görüldüğü belirtilmiştir. Bu belirtilerin çoğu A vitamini ve riboflavin yetersizliklerine bağlıdır.
Diş çürüklüğü de çocukluk çağındaki beslenme sorunlarından sayılabilir. Ankara kenti ve bazı köylerini içine alan bir araştırmada, ilk okul çocukları arasında çürük dişi olanların oranı süt dişlerinden köylerde %57, kente %72, daimi dişlerde köylerde %51, kente %43 olarak bulunmuştur. Diş çürüklüğünün bu kadar yaygın olmasının nedenleri, sulardaki flourid düzeyinin düşüklüğü, şekerli yiyeceklerin fazla tüketilip süt gibi koruyucu yiyeceklerin az alınması ve diş bakımı ve temizliğine uyulmaması gösterilmektedir.