Kusura Bakma Atam

Bir zamanlar Çernişevski adında Rus bir devrimci vardı. O zamanlar Rusya’da devrimi, aydınlığı pek kimse bilmezdi. Genelde sağcı iktidarın yanında toplanan büyük bir muhafazakar kitle vardı. Her daim bu iktidar kendince haklı ve din tüccarlığı yapan bir yönetim anlayışına sahipti. Bir gün, genç bir adam ortaya çıktı ve tüm her şeye karşı kalem ile düşünce ile meydan okudu. Bu kimse Çernişevski idi. Bu kimsenin düşüncelerini gören aydınlık meraklısı kimseler, hemen Çernişevski’nin etrafında toplanmıştı. Ancak bu aydınlık kitlesini yönetim iktidarı dağıtmak için, Çernişevski’yi hapse atmıştı. Çernişevski hapiste bile pes etmemişti. Ancak onu savunan çoğu insan pes etmişti. Çernişevski kalemi aldı eline ve kısa sürede büyük bir kitap yazdı. Öyle ki bu kitap, Çernişevski dışarıda olmadan da herkese meydan okumuştu. Dağılan kitle yeniden toplanmış ve ne olursa olsun aydınlığın söndürülemeyeceğini anlamıştır. Bu kitlenin arasından Maksim Gorki, Lenin, Karl Marks, Engels gibi tarih boyunca anılacak isimler türemişti. Çernişevski sönmek üzere olan aydınlık harekete, kitabı boyunca sadece şunu sormak istemiştir: “Evet şimdi her şey yine karanlığın elinde, ama biz karanlıktakileri de kurtarmak istemiştik. Peki şimdi ne yapmalıyız?” Her Rus aydınlıkçısı kendi kendine bu soruyu sormuştu: “Peki şimdi ne yapmalı?” Bu soruyu sordukça çözümler üretmişler ve istedikleri topluma, geleceğe ve ülkeye kavuşmuşlardır. Şimdi Çernişevski sizlerin bu halini görseydi, muhtemelen şu soruyu sormadan duramazdı: “Evet! her şey yine karanlıkta, peki şimdi ne yapmalı?”