Küfür ehline benzemenin mü’mine zarar verecek ölçü ve sınırı nedir? Zamanın değişmesi ile benzemenin niteliğinde bir değişiklik olur mu?
İslâm’da bir mü’minin küfür ehline veya fasığa hayranlık duyarak kılık-kıyafette ona benzemeye çalışması yasaklanmıştır. Hadiste “Kim bir topluluğa benzemeye çalışırsa, o da onlardan olur”(Ebû Dâvud, Libâs, 4; Ahmed b. Hanbel, II, 5) buyurulur. Bu yüzden özellikle küfür belirtisi sayılan bir giysiyi veya karşı cinse ait bir elbiseyi giymek yasaklanmıştır.
Burada, her toplumun kendi kültür ve anane değerlerini koruması gerektiğine de bir işaret vardır. Nitekim Allah’ın elçisi kadınlara benzemeye çalışan erkeklere veya erkeklere benzemeye çalışan kadınlara lânet ettiği gibi,( Buhâri, Libâs, 61; Ebû Dâvud, Libas, 27; Tirmizî, Edeb, 34; İbn Mâce, Nikâh, 22) karşı cinsin giysisini giyen kimseye de lânet etmiştir.( Ebû Dâvud, Libâs, 28; Ahmed b. Hanbel, II, 325)
İmam Rabbânî bu konuda şöyle demiştir: “Erkeklerin kadınlara benzemesi yasaklandığına göre, bir beldede kadınların giysilerini bilmek gerekir. Eğer kadınlar önden düğmeli gömlek giyiyorsa, oradaki erkekler meselâ yandan düğmeli ya da düğmesiz gömlek giymelidir. Başka bir belde de kadınlar yandan düğmeli giysi giyiyorlarsa, erkekler önden giymeli giysiyi tercih etmelidirler.”( Ahmet Faruk es-Serhendî, Mektûbât, İstanbul, t.y., II, 382)
Giyside önemli olan niyettir. Meselâ, şapka belli bir dönemde küfür ehlinin giydiği bir sembol sayılırken, şartların değişmesi ile şapkayı giyenler gayri müslimlere benzemeyi kasdetmez olmuşlarsa şapka sembol olmaktan çıkar. Burada mü’minler kendi kimliklerini korumaları için gayri müslimlerin kültür ve medeniyet değerlerine hemen teslim olmamalarına, belki onlardan, daha üstün bir medeniyeti sürekli olarak canlı tutmaya teşvik edildikleri söylenebilir.
İslâm’da bir mü’minin küfür ehline veya fasığa hayranlık duyarak kılık-kıyafette ona benzemeye çalışması yasaklanmıştır. Hadiste “Kim bir topluluğa benzemeye çalışırsa, o da onlardan olur”(Ebû Dâvud, Libâs, 4; Ahmed b. Hanbel, II, 5) buyurulur. Bu yüzden özellikle küfür belirtisi sayılan bir giysiyi veya karşı cinse ait bir elbiseyi giymek yasaklanmıştır.
Burada, her toplumun kendi kültür ve anane değerlerini koruması gerektiğine de bir işaret vardır. Nitekim Allah’ın elçisi kadınlara benzemeye çalışan erkeklere veya erkeklere benzemeye çalışan kadınlara lânet ettiği gibi,( Buhâri, Libâs, 61; Ebû Dâvud, Libas, 27; Tirmizî, Edeb, 34; İbn Mâce, Nikâh, 22) karşı cinsin giysisini giyen kimseye de lânet etmiştir.( Ebû Dâvud, Libâs, 28; Ahmed b. Hanbel, II, 325)
İmam Rabbânî bu konuda şöyle demiştir: “Erkeklerin kadınlara benzemesi yasaklandığına göre, bir beldede kadınların giysilerini bilmek gerekir. Eğer kadınlar önden düğmeli gömlek giyiyorsa, oradaki erkekler meselâ yandan düğmeli ya da düğmesiz gömlek giymelidir. Başka bir belde de kadınlar yandan düğmeli giysi giyiyorlarsa, erkekler önden giymeli giysiyi tercih etmelidirler.”( Ahmet Faruk es-Serhendî, Mektûbât, İstanbul, t.y., II, 382)
Giyside önemli olan niyettir. Meselâ, şapka belli bir dönemde küfür ehlinin giydiği bir sembol sayılırken, şartların değişmesi ile şapkayı giyenler gayri müslimlere benzemeyi kasdetmez olmuşlarsa şapka sembol olmaktan çıkar. Burada mü’minler kendi kimliklerini korumaları için gayri müslimlerin kültür ve medeniyet değerlerine hemen teslim olmamalarına, belki onlardan, daha üstün bir medeniyeti sürekli olarak canlı tutmaya teşvik edildikleri söylenebilir.