Küçüldüm Sevgilim

Küçüldüm Sevgilim
Küçüldüm sevgilimYalnızlığın kıyısına vurdu yüreğimSen gittin şimdiTuzaklar pusu kurdularBenliğim enkazlara sürüklendi gözyaşlarım yalnızlığın dumanıyla tüttüKüçüldüm sevgilim adın değmedi ya bir daha kulaklarıma ezildim hayıflandım büzüldüm çok üzüldüm!Hüzün yaprakları omzuma değdiler birer birerincinirken incittim!

Küçüldüm sevgilimHer sabah sensizliğe uyanıp her gece sensizliğin sabahına uyanmak için hazırlanırken küçüldüm çok ama çok üzüldüm!Bu kış da çetin geçecek bu kış da yağmurlar akacak yüreğime doğruKar'lar bedenimde eriyecekKüçüldüm sevgilimBu yalnızlık rüzgârında çok ezildim çok büzüldümüzüldüm süzüldümÇok acı çektimçok!

Küçüldüm sevgilimHiçbir şey gerekmiyor artık beni ısıtmak için yokluğun üşütünce hiçbir şeye gerek kalmıyor! Nefret hazırlanıyor sensizlik alay edip gülünceSeninle ne kadar da büyümüştüm hayatın yükü bile hafifti hiçbir şey ağır basmaz hiçbir şey acıtmaz hiçbir şey bir şey olamazdı!

Üzüldüm sevgilim ben bu yolda bu uğurda çok üzüldümGökkuşağından bir evim olsun istemiştim seni sevince alacaya bürünmek istemişti yüreğim ve bedenimOlmadı işte olmadı yine!Nedendir nasıl denir bilmiyorum gerçekten gerçekleri sevebilmeyi hâyâl ederken gönül limanıma uğrayanları birer birer gönderiyorumKüçüldüm sevgilim derbeder bir şekilde küçüldümSana yazılacak tabi ki bu satırlar! Kime edilecek sitemli sözler gözyaşı dolu kalemim kime küfredecek senden başka sana tabi! Bu kez sanaSuç yok ortada merak etme anlaşılamayan dizeler var 'ömrüm'dediği halde bu kalp yalnızlığın senfonisi varOlmadı yine yine olmadı işte! Çarelerden çareler seçmek isterdim neticede çareler bile ağlayıp duruyorKüçüldüm sevdiğim kalbim yıpranıp horlandıkça çok küçüldüm!Bitti karalanan sayfalar yazılmaz olduçizilmez oldu gözyaşları hiç akmaz oldu böylesine basite indirgendi duygular sensizliğin ilk günlerindeserüvenin en başlangıcında ortalara doğru kayarken Küçüldüm sevgilim bu yollar beni hep üzdü!Yalnızlığın bir garezi varmış sana Kavuşturmayacakmış beni sana seni bana Sen; sevmek zorunda kalacakmışsın başka insanları başka güzelleri özelleri kalbine sığamayan dizeleriBen; bir süre susup sonraları ağlamaktan korkup başka bir yalnızlık tüneline kayacakmışım yani yine ona doğru düşmana doğru!Küçüldüm sevdiğim çok küçüldüm lâkin artık sen bile anlayamazsınBen beni anlayıp anlatamazken hayat yorup da hesabını istedikten ve de daha çok kanattıktan sonra sen bile beni anlayamazsın!

Kanamaz akmaz oldum artık sevgilimDokunmaz oldular kelebekler bile uğur böcekleri konmaz oldularkuşlar cıvıltılarını korkusuzca çıkartıp ötemez oldular yanımda!Her şey birden bire hiçe döndü yani..Ben beni tanıyamaz oldum sevgilimKüçüldüm çok ama çok üzüldüm!Ne yana dönsem bitmez sayfalar oluştu hep ardımda kalemim yalnızlıkla düellodaHediye paketleri mutlu etmez güldürmez oldu; çünkü küçüldüm ben! Sensiz sevgisiz çok küçüldümYağmur taneleri kar'larla birleşip bedenimi titretince bu yollarda çok üşüdümSarsaydın ya art niyetsiz koca bir aşk yelkeniyle sarsaydın ya beni; cennetin olurdum sen ömrüm olurken cennetin olurdumAnladım artık anladım sevdiğim senin cennetin ben değilim ömrüm sen değilsinArt niyetsiz bir sevda paketi açmaktan yanaydı yüreğim sen ise paketleri yırtıp yürekleri ziyan etmektesinOlsun sevdiğimKısa bir hikaye oluşturmuştum ikimiz için küçülsem bile büyüyeceğime inandığım için

Yaş oldum sevgilim bak akamıyorum bile artık çaresizHiç açamayan bir çiçek oldum dikenlerim nerede? Belirsiz..Zehir oldum içilmiyorum bile nedensizBuruk tebessümler oldum gözlerdeki yaşlar akamayınca sevimsizKüçüldüm sevdiğim; sevgilim ömür çizgimin kısa hikayesiKüçüldüm büzüldüm üzüldümsüzüldümKüçüldüm büyüyemiyorum kimsesiz sensizDuygular da gerçekliğini yitiriyor bir süre sonrakarar perdesi sisli buğulu sabahlar matemlerini döküyorlar arkalı önlü..Bu korku ne zaman diner?Küçüldüm kimsesiz sessiz
​