Daha dün ufacıktın, küçüktün.
Şimdi şakıyan bülbül oldun.
Dün kapalı bir tomurcuktun.
Bu gün demet, demet gül oldun.
Saçlarını çok düzgün tarardın.
Gözlerinle, sanki beni arardın.
Gönlümü hülyalara salardın.
Şimdi beni tanımayan, el oldun.
Yolumun üstüne çıkıp beklerdin.
Beni üzmek miydi bütün derdin.
Bir gün yeni açmış gül verdin.
Şimdi ise zehirli bir bal oldun.
Beni kendine mahkûm ettin.
Ruhunu zehirleyip, kirlettin.
Sonunda insanlığını da kaybettin.
Benim için kuruyan bir dal oldun.
Sabri Koca
Şimdi şakıyan bülbül oldun.
Dün kapalı bir tomurcuktun.
Bu gün demet, demet gül oldun.
Saçlarını çok düzgün tarardın.
Gözlerinle, sanki beni arardın.
Gönlümü hülyalara salardın.
Şimdi beni tanımayan, el oldun.
Yolumun üstüne çıkıp beklerdin.
Beni üzmek miydi bütün derdin.
Bir gün yeni açmış gül verdin.
Şimdi ise zehirli bir bal oldun.
Beni kendine mahkûm ettin.
Ruhunu zehirleyip, kirlettin.
Sonunda insanlığını da kaybettin.
Benim için kuruyan bir dal oldun.
Sabri Koca