Korktuğumuz zaman endişeye kapılırız ve kalp atışlarımızın hızlanması, terleme gibi pek çok fiziksel tepki veririz. Reflekssel kaçma davranışları da tetiklenebilir. Bu fiziksel tepkilere ve kaçma davranışına yol açansa sinir sistemindeki pek çok olaylar dizisi.
Korku durumunda beynin en çok aktive olduğu alansa amigdala ve thalamus olarak geçiyor.
Amigdalanın dahil olduğu alanlar bir olay ya da nesnenin kişi için ifade ettiği duygusal motivasyon, dürtüsel davranışlar (kendini savunma) ve bu davranışlara eşlik eden duygular (korku) ve yüz ifadelerinden duygu tanıma. Thalamus ise duyusal bilginin uygun beyin bölgelerine gönderildiği bir ara konaklama merkezi. Örneğin gözden gelen optik sinirlerden ya da işitsel sinirlerden bilgiyi alıp, onların uygun merkezlere geçişinde bir ara basamak rolü oynuyor.
Haliyle gerek aşkın, gerekse korkunun bilinçli duygulardan ziyade reflekssel ya da dürtüsel olduklarını söyleyebiliyoruz. Söz konusu durumlarda aktive olan beyin bölgelerinin kontrol ettikleri alanlara baktığımızda da bu sav kulağa gerçekçi geliyor.
Korku durumunda beynin en çok aktive olduğu alansa amigdala ve thalamus olarak geçiyor.
Amigdalanın dahil olduğu alanlar bir olay ya da nesnenin kişi için ifade ettiği duygusal motivasyon, dürtüsel davranışlar (kendini savunma) ve bu davranışlara eşlik eden duygular (korku) ve yüz ifadelerinden duygu tanıma. Thalamus ise duyusal bilginin uygun beyin bölgelerine gönderildiği bir ara konaklama merkezi. Örneğin gözden gelen optik sinirlerden ya da işitsel sinirlerden bilgiyi alıp, onların uygun merkezlere geçişinde bir ara basamak rolü oynuyor.
Haliyle gerek aşkın, gerekse korkunun bilinçli duygulardan ziyade reflekssel ya da dürtüsel olduklarını söyleyebiliyoruz. Söz konusu durumlarda aktive olan beyin bölgelerinin kontrol ettikleri alanlara baktığımızda da bu sav kulağa gerçekçi geliyor.