~ Kördüğüm Gibi . . .

Konu sahibi son olarak 3793 gün önce görüldü


“Sırtımızda bunca günâh kamburu varken,
hala ayakta kalmamızdan daha büyük kerâmet mi olur?”

 

[YOUTUBE]oGx-dT11Sho[/YOUTUBE]

Yar gidiyor musun?
Gitme; içimde bir korku var.
Biliyor musun?
Böyle başlar ayrılıklar..

Gel biraz; kokunu bırak,
Baharımı al; soğuktur oralar..
Ağlıyor musun?

Ağlama: hayırlar uğurlar.
Gurbete giden döner mi dönmez mi?
Belli değil bilirim,

Ben bir karaağaç gölgesi buldum,
Cebimde ümitlerim...
 
11.05.2013

İmtihan, Sabır ve Mükâfât

Elhamdülillah
(:
 
65690_655471381133841_564376663_n.jpg


^_^
 
"Ezanları duyduğunda, Şükretmeyen bir gönül taşıyorsan; Yüreğine bir selâ oku!"
 
ياَحَيُّ ياَقَيّوُمُ بِرَ حْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ
"Rabbim! kolaylaştır zorlaştırma, Rabbim hayırla sonuçlandır"
. . .
 
Ve şimdi kavuşmaya ramak kaldı Trabzon'um!

[FONT=&quot]♥[/FONT]

[FONT=&quot]Şafak; 3[/FONT]
 
Bir anda soğumak diye bir şey var. Duyguların en kötüsü.
 
[YOUTUBE]m5PZTdoH1Pk[/YOUTUBE]

[YOUTUBE]KUU3RSWZ478[/YOUTUBE]

:dyg:
 
İ: Gitmesen?
Y: Bende kalmak istiyorum da öyle olmuyormuş..
L & M
 
Yine ayrılık vakti geldi ya Şehr-i Trabzon'um......
 
Kilometreler Mi, Sadece Ayrıntı...
Her sabah aynı güne uyanıyoruz seninle....
Güneşin yakıcılığını,suyun serinliğini hissediyoruz birlikte.
Pencereyi açıp,aynı gökyüzünü görüyoruz,aynı havayı soluyoruz.
Çiçeklerin kokusunu çekiyoruz içimize.
Yüreğimiz aynı heyecanla atıyor.
Işık saçıyor gözlerimiz.
Parkta,sokakta oynayan çocuklara bakıp onların yüzündeki doyumsuz mutluluğun tadını alıyoruz ikimiz de...
Sonra bir yerlere yetişmenin telaşını yaşamaya başlıyoruz.
Özenle giyinip düşüyoruz yollara.
Kentin kalabalığı,gürültüsü,tozu,dumanı arasında varıyoruz gideceğimiz yere...
Bizi gören herkes sabah sabah yüzümüzdeki o gülümsemenin,o aydınlığın anlamını soruyor.
Anlatılacak şey değil,anlatamıyoruz.
Bunun sadece yaşandığı zaman anlaşılacağını biliyoruz çünkü.
Bunalıyoruz bazen,işin temposu öylesine sıkıyor ki,boğulacağımızı hissediyoruz.
Sonra bir ses-ki o ses mutluluğun sesi-adeta yeniden hayata bağlıyor bizi.
Bir kutu vitamin içmiş gibi,ya da
bir koca paket çikolotayı yemiş gibi enerji doluyoruz.
Gün yavaş yavaş çekilirken,tatlı bir yorgunlukla tutuyoruz evin yolunu.

İçimizdeki huzuru tarif edecek kelime bulamıyoruz.
Aynı keyifle yiyoruz akşam yemeğini...
Kadehlerimizi şerefe kaldırıyoruz...
Umudun,mutluluğun,aşkın şerefine...
Müzik dinliyoruz birlikte,şarkıcıya eşlik ediyoruz.
Kahkalarla birlikte dökülüyor şarkının sözleri dudaklarımızdan.
Sonra bir film izliyoruz.
Birlikte gülüyoruz,birlikte ağlıyoruz,birlikte korkuyoruz.
Bir kitabın satırları arasında kaybediyoruz kendimizi.
Bambaşka dünyalarda dolaşıyoruz.
Yavaş yavaş kapanıyor gözlerimiz.
Yüzümüzde yine o aynı gülümsemeyle dalıyoruz.
Her gece aynı uykuyu uyuyoruz seninle...
Kilometreler mi? Sadece ayrıntı...
 
Kilometreler Mi, Sadece Ayrıntı...
Her sabah aynı güne uyanıyoruz seninle....
Güneşin yakıcılığını,suyun serinliğini hissediyoruz birlikte.
Pencereyi açıp,aynı gökyüzünü görüyoruz,aynı havayı soluyoruz.
Çiçeklerin kokusunu çekiyoruz içimize.
Yüreğimiz aynı heyecanla atıyor.
Işık saçıyor gözlerimiz.
Parkta,sokakta oynayan çocuklara bakıp onların yüzündeki doyumsuz mutluluğun tadını alıyoruz ikimiz de...
Sonra bir yerlere yetişmenin telaşını yaşamaya başlıyoruz.
Özenle giyinip düşüyoruz yollara.
Kentin kalabalığı,gürültüsü,tozu,dumanı arasında varıyoruz gideceğimiz yere...
Bizi gören herkes sabah sabah yüzümüzdeki o gülümsemenin,o aydınlığın anlamını soruyor.
Anlatılacak şey değil,anlatamıyoruz.
Bunun sadece yaşandığı zaman anlaşılacağını biliyoruz çünkü.
Bunalıyoruz bazen,işin temposu öylesine sıkıyor ki,boğulacağımızı hissediyoruz.
Sonra bir ses-ki o ses mutluluğun sesi-adeta yeniden hayata bağlıyor bizi.
Bir kutu vitamin içmiş gibi,ya da
bir koca paket çikolotayı yemiş gibi enerji doluyoruz.
Gün yavaş yavaş çekilirken,tatlı bir yorgunlukla tutuyoruz evin yolunu.

İçimizdeki huzuru tarif edecek kelime bulamıyoruz.
Aynı keyifle yiyoruz akşam yemeğini...
Kadehlerimizi şerefe kaldırıyoruz...
Umudun,mutluluğun,aşkın şerefine...
Müzik dinliyoruz birlikte,şarkıcıya eşlik ediyoruz.
Kahkalarla birlikte dökülüyor şarkının sözleri dudaklarımızdan.
Sonra bir film izliyoruz.
Birlikte gülüyoruz,birlikte ağlıyoruz,birlikte korkuyoruz.
Bir kitabın satırları arasında kaybediyoruz kendimizi.
Bambaşka dünyalarda dolaşıyoruz.
Yavaş yavaş kapanıyor gözlerimiz.
Yüzümüzde yine o aynı gülümsemeyle dalıyoruz.
Her gece aynı uykuyu uyuyoruz seninle...
Kilometreler mi? Sadece ayrıntı...

Kilometreler mi kaldı artık :D Gerçi İstanbul'un bir ucundasın ama olsun aynı il sınırları içerisindeyiz :dyg:
 
Geri