Teorileri, söylemleri 150 yıldan fazladır tartışılan Marx'ın, yan gelip yatmanın teorisini üretmiş gibi konuşmak için ya işkembeden sallamak lazım yada gerçekten iyi bir "hayalgücüne" sahip olmak lazım.
Sosyalizm, siyasal bir devrimdir. Anlıktır. İktidarın el değiştirdiği kısa zaman kesitini ele alır.
Komünizm, toplumsal devrimdir. Üretim ilişkilerinin değişmesini ve bunu kapsayam uzun bir zaman dilimini ele alır.
Sosyalizm, komünizme ulaşmak için bir basamaktır ve Marx tarafından "proletarya diktatörlüğü" olarak anılır. Diğer bir deyişle kapitalizmdeki azınlığın çoğunluğa tahakkümü yerine çoğunluğun azınlığa tahakkümü olarak ifade edilebilir.
Marx bir mektubunda bunu şu şekilde ifade eder:
“Burjuva tarihçileri bu sınıf mücadelesinin tarihsel gelişimini, burjuva iktisatçılar da sınıfların ekonomik anatomisini benden çok önce açıklamışlardır. Benim yeni olarak yaptığım:
1) Sınıfların varlığının ancak üretimin gelişimindeki belirli tarihsel evrelere bağlı olduğunu;
2) Sınıf mücadelesinin zorunlu olarak proletarya diktatörlüğüne vardığını;
3) Bu diktatörlüğün kendisinin bütün sınıfların ortadan kaldırılmasına ve sınıfsız bir topluma geçişten başka bir şey olmadığını tanıtlamak olmuştur.”
Her sistem kendi insanını dönüştürür, şekillendirir. Sosyalizmde hala sınıflar vardır. Sınıfların olması karşı devrimci bir gücün hala olduğu anlamına gelir. Ama komünizmde bu yoktur.
Komünizm; sınıfların olmadığı(zengin-fakir, işçi-patron, ezen-ezilen) herkesin çalıştığı ve herkesin toplum için çalıştığı ekonomik ve ideolojik bir modeldir. Üretim araçlarının kollektifleştirilmesi esastır. Üretim araçları toplum içindir ve bu sayede, üretim araçlarını elinde bulundurmak dışında başka bir özelliği olmayan burjuvazinin haydut mülkiyetinin köküne dinamit yerleştirmiş olur.
Bu neye yarar?
Kapitalizmdeki gibi işsizlik ve insanlık dışı çalışma koşulları yerine herkesin çalıştığı, herkes çalıştığı için çalışma saatlerinin düştüğü, kar hırsı değil, toplumsal refahın referans aldığı, temel insani ihtiyaçların(eğitim, sağlık, ulaşım, barınma gibi) hepsinin bir hak olduğu ve bunun ücretsiz olduğu bir düzendir. Toplum, bunları bedava hale getirmek için çalışır, emek harcar. Eşitlikçi, özgürlükçü ve aydınlanmacılığın vücut bulabileceği tek düzendir.