-
- Katılım
- Ekim 30, 2014
-
- Mesajlar
- 41,105
-
- Tepkime puanı
- 18,564
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Kapadokya
Ben çocuk istemiyorum fakat kocam...
Kocamla 1 yıllık evliyiz. Eskiden ileride çocuğumuzun olması hakkında hayller kuruyorduk. Hiç istemiyor değilim fakat erken buluyorum. O ise çok hevesli. Çevresindeki arkadaşlarının çocukları olduğu için onlara özeniyor ve onları gördükçe mutlu oluyor. Ben 26 kocam ise 28 yaşında. Her ne kadar aramızdaki yaş farkı çok az olsa da ben önümde çocuk için daha 2-3 sene gibi bir süre görüyorum. Açıkçası o kadar da hevesli değilim. Bu pandemi döneminde değil fakat ilerisi için gezip tozmak yaşımız geçmeden bu gençliğimizin tadını çıkarmak istiyorum. Çocuk olunca gezip tozmak daha zor bir hale geliyor çevremden gördüğüm kadarıyla. Çocuk "evin neşesi" derler. Kocamın hevesli olduğunu görüyorum, onu üzmek de istemiyorum ama benim için şu an çok yakın bir tarih gözümü korkutuyor ne yazık ki.
Onla bu durumu oturup konuşmayı düşündüm, zaten anlayışla karşılayacaktır ama üzüleceğinden eminim. Birbirimizi bugüne kadar neredeyse hiç kırmadık ama bu küçük bir mesele değil, hayatımızı değiştirecek bir konu. Ona bu durumu en güzel şekilde nasıl anlatacağım hakkında bir fikrim yok, onu çok sevdiğimden kırmak istemiyorum...
alıntı
Kocamla 1 yıllık evliyiz. Eskiden ileride çocuğumuzun olması hakkında hayller kuruyorduk. Hiç istemiyor değilim fakat erken buluyorum. O ise çok hevesli. Çevresindeki arkadaşlarının çocukları olduğu için onlara özeniyor ve onları gördükçe mutlu oluyor. Ben 26 kocam ise 28 yaşında. Her ne kadar aramızdaki yaş farkı çok az olsa da ben önümde çocuk için daha 2-3 sene gibi bir süre görüyorum. Açıkçası o kadar da hevesli değilim. Bu pandemi döneminde değil fakat ilerisi için gezip tozmak yaşımız geçmeden bu gençliğimizin tadını çıkarmak istiyorum. Çocuk olunca gezip tozmak daha zor bir hale geliyor çevremden gördüğüm kadarıyla. Çocuk "evin neşesi" derler. Kocamın hevesli olduğunu görüyorum, onu üzmek de istemiyorum ama benim için şu an çok yakın bir tarih gözümü korkutuyor ne yazık ki.
Onla bu durumu oturup konuşmayı düşündüm, zaten anlayışla karşılayacaktır ama üzüleceğinden eminim. Birbirimizi bugüne kadar neredeyse hiç kırmadık ama bu küçük bir mesele değil, hayatımızı değiştirecek bir konu. Ona bu durumu en güzel şekilde nasıl anlatacağım hakkında bir fikrim yok, onu çok sevdiğimden kırmak istemiyorum...
alıntı
