Kocam ikimizi de seviyormuş

Ne anneme, ne arkadaşıma anlatabildim yaşadıklarımı. Utanıyorum, sıkılıyorum, bir de "ne işin var hâlâ o adamla” diyen bakışlardan da korkuyorum açıkçası. Ama ben hâlâ ne yapacağımı bilmiyorum. Biz 15 yıllık evliyiz. İki çocuğumuz var. Biri liseye geçti, diğeri daha ilkokulda. Eşimle severek evlendik. Zaman zaman tartışmalarımız oldu ama kötü bir evliliğimiz yoktu diyebilirim. Ta ki son bir seneye kadar… Davranışları değişmeye başladı. Eve geç gelmeler, telefonunu yanından ayırmamalar, göz göze gelmememiz… Uzak uzak durmalar. İçime bir şüphe düşmüştü ama konduramıyordum. “Yorgun, iş stresi var” deyip geçiştiriyordum. Sonra bir gün telefonunu açık unuttu, mesajları gördüm. Meğer bir senedir başka bir kadınla görüşüyormuş. Kalakaldım. Nefesim kesildi sanki. Elim ayağım titredi. Konuştum, açık açık sordum. Bekliyordum yalan söylemesini, inkâr etmesini… İlk önce sustu, inkar eder gibi konuyu saptırmaya çalıştı ama sonra ne dedi biliyor musunuz? “Evet, biri var… Ama ben seni de seviyorum, onu da seviyorum” dedi. “İkinize olan sevgim birbirinden çok farklı, karar veremiyorum ama seni de bırakamam, sen benim karımsın” dedi. Dizilerde olur sanırdım böyle şeyler. “İkinizi birden seviyorum” ne demek? Bir insan iki kadını nasıl aynı anda sever? Beni en çok da bu cümle yıktı zaten. Onca yılın hatırı, çocuklarımız, aynı sofraya oturmalar… Bunlar hiç mi bir şey ifade etmiyor artık? Şimdi bir yol ayrımındayım. Gitmek var ama çocukları da düşünmeden edemiyorum. Hele küçük olan her sabah babasını öpmeden okula gitmez… Kalsam içim içimi yiyor. Güven kalmadı, içten içe çürümüş gibiyim. Gün geliyor “topla valizini git” diyorum, sonra çocukların gözünü düşünüp geri adım atıyorum. Sizce ne yapmalı ? Onca yılın hatırı, çocuklar uğruna bu ihanete göz mü yummalıyım? Yoksa “ben de insanım, benim de kalbim var” deyip kendi yolumu mu çizmeliyim? Bir yanım hâlâ onu seviyor gibi ama bir yanım da nefret ediyor. Bana akıl verirseniz, bir kadın gözüyle, bir anne kalbiyle yolumu aydınlatırsanız çok sevinirim.