İnsanın tenindeki yaraların anlamı var. Yaralıyorsa insanı yâr, yaralarından kızıl gül muradı var. Sınanıyor yaşadıkça. Yaşadıkça, yaralanıyor. Yaralandıkça, ayrışıyor.
Ettiklerince, ortaya koyduklarınca, verdiği tepkilerce farklılaşıyor insanlar. Niyetlerince ayrı ayrı düşüyorlar.
Göklü Söz’ün sorumluluğu dokununca eylediklerine ve niyetlerine, ayrı ayrı renklere bürünüyorlar. Yarılıyor insanlığın arzı. Ayrılıyor yazgılar. Zilzal giriyor insanların arasına. Oraya buraya savruluyorlar. Feleğin eleğinden geçtikçe ayıklanıyorlar.
“İyilik” yeşeriyor, “kötülük” de boy veriyor aradan.
Zalimler açık ediyor kendilerini mazlumların can aynalarında.
Sarsıldıkça güzel ve çirkin de ayrışıyor. Dökülüyor makyajlar, düşüyor maskeler.
Aynı sanılanları, ayrı ayrı yansıtıyor Söz’ün aynası.
...
Senai Demirci