Kitabe-i Hesti'a

Hoşgeldiniz sayfanız hayırlı olsun

aşk yalınayak gelirmiş parmaklarının ucuna basa basa usulca.
bir bebeğin uykusunda nefes aldığı gibi nefes alırmış kimse duymazmış.
geldiği gibi gitmezmiş ama ardında bıraktığı gözyaşlarının çığlıklarını duymayan kalmazmış.
aşk;
bir varmış
bir yokmuş
aşk;
tek kişilik bi masalmış...

Bir tek ben bilirim seni sevdiğimi bir de sen bilirsin biraz.
Kalabalık kuytularda boğulur çığlıklarım kuru bir teselli bulurum ben kendi halime.
Vazgeçilmez tutkularda kaybolur yaşadıklarım dağılıp giden bir sis halinde…

” Aşık olunan kişiyle henüz bir samimiyet kurmadan önce bile onu zaten tanıyormuşuz gibi tuhaf bir duyguya kapılabiliriz. Onunla daha önce bir yerde bir başka yaşamımızda ya da belki rüyalarımızda tanışmışızdır sanki.
Platon’un Şölen’inde Aristofanes bu aşinalık duygusuna ilişkin aşık olduğumuz kişinin bir zamanlar yapışık olup dasonra yitirdiğimiz “öteki yarımız” olduğu iddiasını ortaya atar. Başlangıçta bütün insanlar çift sırtlı çift böğürlüdört elli dört bacaklı ve aynı başta zıt taraflara bakan iki suratlı çift cinsiyetli canlılarmış. bu çift cinsiyetliler öyle güçlü öyle gururluymuşlar ki Zeus onları ikiye ayırmak zorunda kalmış -erkek ve dişi olmak üzere-
İşte o gün bugündür her erkek ve kadın öteki yarısıyla yeniden birleşebilmek için çabalayıp duruyor demek ki “

Yenmiş tırnaklarımda kalan oje kalıntıları gibi anıların
Yarısından fazlasını tükürdüm
Ne kadar zor olursa olsun
Ne kadar zorlayacak olursa olsun
En özgür insan karar vermiş insan...

Bir gün ormanın derinliklerine yolunuz düşerse etrafı dikkatlice dinleyin…
Gargamelin çığlıklarını ya da şirinleri değil belki ama huzuru bulabilirsiniz

En zoru da olmadığını kabul etmek…
Varmış gibi yapmak kolay peki olmadığına nasıl alışıcam?
Sen bilmezsin yokluğunu; yokluğunun nasıl kavurduğunu.
Nasıl başa çıkıcam olmamanla?
Kanımın son damlasına kadar çekilmesi gibi bir şey olmaman.
Her akan damla bir parçamı kurutuyor; ta ki bütün damlalar bitene kadar.
Bittikten sonra… Bittikten sonrasıyla ilgilenmiyorum aslına bakarsan.
Ama şimdi özlüyorum.
En çok ben özlüyorum.
Sadece ben özlüyorum.
Seni özlemek güzel bayım. Tek şikayetim; özlemim hiç bitmeyecek.
Sanki sonsuzluğu özlüyorum.
Sonum da sensiz sonsuzluğum da..

❝Seni yaşatacağım anlatılmaz
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.
Bir gün tam anlatmaya
Bakacaksın
Gözlerimi kapayacağım.
Anlayacaksın.❞

-Özdemir Asaf

Sence?
Kırgın mıyım?
Ruhum harabe
Özlem ve öfkeyle karışık bir duygu beliriyor yüzümde
Çektiğim acıların gündönümü belkide Kimbilir
Yorgun muyum?
İliklerime kadar işlemiş bir aşk acısını kusuyorum hergün
Gecenin mahkumiyetinde keskin bir çığlık olup kulakları deliyor
Ordan da günahkar ruhlara sızıp hepsini telef ediyorum
Kızgın mıyım?
İçimdeki şeytan nöbete kalkıyor bazen
Koş diyor
Yak diyor
Git diyor
Kır dök paramparça et Liğme liğme et herşeyi diyor
Ama boşuna
Ona itaat edemeyecek kadar yorgunum ben bu bedende
Gücüm sadece ufak bi tebessüme yeter sanırım
Ama Ah bir bilsen!
Tüm bu kırgınlığı yorgunluğu kızgınlığı dindirecek olan kişinin yine sen olduğunu
Loş ışıklı sokaklarda arıyorum seni
Umutlarım hayallerim bulut olup rüzgarla uçsa da Bilirim gölgem hala senin ayak ucunda
Bana emanet ettiğin haylaz ruhun elimde
Upuzun yolları kısa sürede aşıp kendi ruhumla birlikte sana kavuşturmayı bekliyorum
Dökülürken cümlelere hislerim Köle etmişken kalbimi sana
Düşündüğüm tek şey bana getireceklerin ya da aklımın geçmişini sileceğin
Geliyorum sana
Koş hadi Tut ellerimden
Biraz parfüm biraz ter en çok da sen
Durma! Aylar sonra kokunu estir bana
Geçmişe karışan kırık dökük hikayemize rağmen güzel günleri yad etmek adına
Bizi bekleyen güzel günler adına
Yarım kalan aşkımızı sonsuza dek sürdürmek adına
Bunca serzenişime rağmen Sence sensiz yapabilir miyim ben artık?

Hergün kalbimi çıkarıp yere çalıyorum
Topuklarımla eziyorum kanırta kanırta
Bir daha kimseyi böyle sevmesin diye...

peki ya aşk neydi diye sordu kendine.
Aşksevgilinin kovduğu kapı eşiğinde geceler boyu bıkmadan usanmadan yatmaktı.
kapıyı çalıp af dilemek gururunu yok saymaktı.
Aşkta gurur olmazdı.
Senin giremediğin kapıdan girenleri gördükçe kahrolmaktı aşk.
Her şarkıda onu bulmak her kitapta onu okumak her filmde onu izlemekti.
Günün yarısını onunla ilgili hayaller kurarak diğer yarısını da o hayallere inanarak geçirmekti.
Hiç gelmeyeceğini bilsen bile beklemekti.
Ona okumayacağını bildiğin mektuplar şiirler yazmaktı.
Aşk inanmaktı.
Aşk sevgilinin akla gelmesi değilaklının sevgili olmasıydı.
Gülüşlerinin yarımeğlencelerinin buruk kalmasıydı.
Kalabalıklar içinde yalnız kalmaktı aşk…

Sonra belki çay içeriz. Şansımız varsa yağmur da yağar.
Damlalara huzur yüklemece oynarız.
Benim damlam seninkini alnından öper.
Güzel şeyler olur belki.
Sen gel bence...

Bi adam gidiyosa kadının hayatından sadece hayaller yıkılmaz.
Dünyası yıkılır.
Aşkı başına çalınır.
Bi kadın gidiyosa adamın hayatından sadece ama sadece gerisi ah’tır
Sana ah ettiysem geri alıyorum.
Bu gece kırgın değilimkızgın değilim.
Üzülmüyorum hiçbişeye ağlamıyorum da
Affettim herşeyi.
Senden vazgeçiyorum.

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsaniçin rahat olsun.
Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir ise yaramayacaktır.
Sen kendini paralarken o bahaneler bulmaya hazırdır.
Hani ağzınla kus tutsan “Bu kusun kanadı neden beyaz değil?”diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.
Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman.
Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur.
İyi halin cezanda indirim sağlamaz.
Sen”Ama senin için sunu yaptım” derken o”sunu yapmadın” diye cevap verecektir.
Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır.
Üzülme sen askı yaşanması gerektiği gibi yasadın.
Özledin
içtin
ağladın
güldün
şarkılar söyledin
düşündün
şiirler yazdın.
”Peki o ne yaptı “deme.
Herkes kendinden sorumludur aşkta.
Sen askını doya doya yasarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu.
Bir insan eksik yasıyorsave bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için?
Hayati ıskalama lüksün yok senin.
Onun varsabırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen.
”Acılara tutunarak” yasamayı Öğreneli çok oldu.
Hem ne olmuş yani yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil…
Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki….
Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.
Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu?
Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.
Yine içeceksin rakını balığın yanında.
Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası.
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asıl olan yürektir.
Yürek sesi ne bilmeyenler yada bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.
Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu.
Elbet bitecek güneşe hasret günler.
Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini…

Nazım Hikmet

"Gün biraz daha soğuyor.
Zaman diyorum biraz daha zaman.
Dilimin ucundaki kelimeler bu kış da donmazsa bir dahaki yıl uçmayı öğrenecekler. Biraz zaman diyorum.
Kalbimin bir yanı sıcak kalabilirse bu kış bir delilik daha yapacağım.
Ne bir portakal bahçesinde dolaştım
ne de bir posta treninde yolculuk ettim.
Çiçekler bir açmaya görsün
bir çılgınlık yapıp hatır için öleceğim.
Aslında seni çok özledim…”