A
aXi
Ziyaretçi
Ziyaretçi
yazarı:İSKENDER PALA
yayın evi:ALFA
Oysa aşk iki kişi arasında asla eşitlenmeyen bir şeydi.
Allah,aşığın uğraştığı sevgiyi maşuktan esirgemişti.
Bunun içindir ki aşıklar,ya kendilerine verilen derdin aynısının
sevgiliyede verilmesi yada sevgilideki vurdumduymazlığın aynısı
ile kendilerine de ihsanda bulunulması için yakarır dururlar.
İsterler ki,Allah aşkı seven ile sevilen rasında eşit bölüştürsün...
Oysa aşk bu demek değildir.
Seveni sevmek kolaydır;mağrifet o sevmediği zamanda
onu sevebilmektir.
Gerçek aşık bilir ki,kendi içindeki aşk ateşinin aynısı sevgilide de
vardır ve gönülsüz de olsa,o da aşkı duyumsamaktadır.
Ne var ki sevgili çok sabırlı,aşık ta sabırsız oldugu için
bu aşk yarası tek taraflı kanamaktadır.
O acılar,o ayrılık vehasret ateşleri aşığı yakıyorsa öte yandan da
pişiriyor demektir...
Aşık ,ancak bu pişme sürecinde ham iken oldugn,
çiğ iken kâmil olur.
Çünkü aşk yolunda varılacak merhalelerin en yücesi,aşkın
olgunluğu ile kendi dünyasını kurabilmektir.
O mertebeye gelindikten sonra aşk uğrunda can vermek
aşığa âsân gelir..