Kıskançlık insanın doğasında mıdır yoksa sonradan mı öğrenilir?

VERA
  • Kullanıcı VERA
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Toplum ve Gündem
⚪ Konu sahibi son olarak 2 gün önce görüldü
Huy bu.Doğasında olan bir şey sanırım.
Birisi üzerimde profesörlüğünü yaptı kıskançlığın.
İnsanın hayatını karartır, özgüvenini kaybettirir.Ben hala atamıyorum üzerimden yaşadıklarımı.Sınırı, ederi, kadarı olmayan bir şey bu.Onun için kimseye bağlanamıyorum sevemiyorum devam ettiremiyorum.
 
Benden rahatı yoktur bu konuda.

Kafam inanılmaz rahat .

Bazen kıskanç rolü yapmak zorunda kalıyorum hatta ahaha : D
 
Bir şeyler bir şeyleri tetikler orataya çıkarır.
 
İnsanın doğasında vardır kıskanclık. Vasfı ne olursa olsun sevdiklerini, değer verdiklerini, önemsediklerini, sahiplendiklerini kıskanır insan. Ben kıskanırım mesela ama belli etmem etmemeye çalışırım, içim içimi yer söylemem.
 
Yetersizlik ve özgüven eksikliğinin dışa vurumudur kıskançlık. Kendini gerçekleştirebilen insan bu tür basit duygulara tenezzül etmez.
 
bende de biraz var, yani doğamda. sevdiğim insanları sadece ben seveyim istiyorum hepsi benim olsun hepsi. oh çok bencilim
 
Kıskanmanın sevmek ile ilgisi yoktur, kıskanmak sahip olunan şeyi başka birinin alabilme ihtimali olduğunun korkusudur.

Gunumuzde merkezbenciliğin çıkardığı huzursuz ve öfkeli kiskanclik nobetlerinin gizli ortusu "ama seviyorum napim" dir.

Kiskanclik oylesine karanliktir ki, kiskandigi kardesini oldurebilen cocuklar mevcuttur gunumuzde.
Kan doker, yuva yikar, tez ayrilik getirir.

Not:zamaninda hic bir b*ka benzemeyen ben bile orneklerini yasadi. Cirkinlik tanimiyor bu şey
 
Son düzenleme:
İnsanlığı bilmem ama benim doğamda var, engel olunamıyor.
 
kıskançlık insanın doğasında var arkadaşlar ancak domuz eti tüketimiyle bitirilemese de azaltılabiliyo

mesela bi alman olsaydınız eşinizi kıskanmayaktınız ama 3. havalimanını kıskanacaktınız. domuzu tüm de yutsan tamamen kurtulamıyosun
 
Zamanı kıskanıyorum bensiz akıp gittiği için yalnızlığını kıskanıyorum yanında olamadığım için sana benden yakın olan yanındaki herşeyi, kıskanıyorum yanında oldukları için..
 
Kiskancim.
Othello Sendromuna girecek kadar.
Ama sevmem lazim.s
Yani öyle düsünüyorum..
 
Aşırı olmasa da şahsen kıskançlık doğamda var. İnsan sevdiği yada ulaşamadığını kıskanır diye düşünüyorum.
Ben kıskanç değilim diyene de inanmam.
 
Doğasında yoktur tabii ki..
 
Son düzenleme:
Ben hiç kıskanamıyorum mesela. Fakat herkesin doğasında olduğunu ve bunu zamanla geliştirdiğini düşünüyorum. Kıskançlık kapılıp gidilecek bir duygu değil. Onu ham haliyle bırakmalı insan. Aksi halde çok çekilmez bir hal alıyor ve kin gibi kötü duyguları da beraberinde besliyor.
 
Kiskanclik,kiskanilmak guzel seylerdir fakat her seyde oldugu gibi bununda fazlasi zararlidir. Fanatizm, nerede olursa olsun kötu bir merettir; kiskanclik hissinde kendini cok daha hizli gelistirir.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri