40 yaşında bir dayı boşanıp, 16 yaşında bir fakir kızı ile evlenince bunu hiç yakıştıramadım. Benim böyle bir şeyin başıma gelemeyeceğine inandım. Sonra bir gün arkadaşımın babası Allah sana karagözlü kara kaşlı birini nasip etsin dedi. Adama çok kızdım, sana ne benim kısmetimden diyesim geldi, Ailece tanışıyoruz, kırılmasın diye isteksizce Amin demiştim. Sahiden aradan bir sene sonra aynı yerde öyle biri ile tanıştım. Üstelik yaşça benden çok küçük. Gizlice senelerce okul masraflarını elimden geldiğince karşıladım. Yurt dışında okuduğu için de baya zorlandım. Tam da aileme hayatımda birini olduğunu söyledikten sonra ayrıldık. Bir de ırkçıydım, milletimin kızları bekâr dururken yabacı biriyle evlenenleri hiç anlayamıyordum. Kız yabancıydı. Artık Allah'ın yarattığı kimseyi küçümsememeyi öğrendiğimi düşünüyorum. Kimseyi küçük görmeyin.