gerek duymuyordur ve bunun sonu olmayacağını biliyordur.
Kendini kanıtlamaya çalıştığını düşünelim birinin ve kanıtladı diyelim. Bitti mi? - hayır.
Bunun kendini kanıtlamaya çalışırken ve bu çalışma sonucu geldiği nokta da süreklilik sağlama çabası var.
Bu çabada bir kanıtlama biçimi. Bu çaba sonrası her şey yolunda giderse kendini daha ileriye taşıma evresi var, bu ise başka bir kanıtlama evresi. Sonu yok yani.
Her ne kadar kendini kanıtlama gereği duymayan insanlar da olsak farkında olmadan bir kanıt gösterme içerisindeyiz. Ama her şeyden önce önemli bir husus var bu konuya ilgili olarak.
Kişi kendini biliyordur. Kendisinin farkındadır yani, bunun için gerek duymuyordur. Çünkü kendisini kendisine kanıtlamıştır, gerisinin teferruat olduğunun farkındadır vs.
