aSena
Elmas Üye
-
- Katılım
- Şubat 9, 2011
-
- Mesajlar
- 21,874
-
- Tepkime puanı
- 2
-
- Puanları
- 298
-
- Yaş
- 40
kimseler yaşardı bir kasabada nasıl da şirin
(çanlar gider gelirken aşağı yukarı öyle çok)
bahar yaz güz kış
söylerdi söylemediği şarkıyı yapardı yaptığı dansını.
Kadınlar ve erkekler (hem ufacık hem tefecik)
hiç de düşünmezlerdi kimseleri
ektikleri neyse neydi biçtikleri aynı
güneş ay yıldızlar yağmur
çocuklar tahmin ederdi (ama sadece birkaçı
ve büyüdükçe küçülürdü anımsadıkları
güz kış bahar yaz)
gitgide kimsenin kimseyi sevmediğini
gel gör ki şimdi yapraklanırken ağaç
neşesiyle boğuldu kahkahaya ve kederiyle ağladı
kardaki kuşla ve durandaki devinimle
kimsenin kimsesi herşeydi ona
birileri evlenirdi herkeslerle
çığlıklarla gülerlerdi ve ederlerdi dans
(uyu uyan umutlan ve sonra)
söylerlerdi aslalarını yatarlardı düşlerine
yıldızlar yağmur güneş ay
(ve sadece kar anlatmaya koyulabilir
çocukların nasıl da unutmaya teşne olduğunu anımsamak için
çanlar gider gelirken aşağı yukarı öyle çok)
bir gün biri öldü sanırım, herkimse
(ve hiçkimse eğildi yüzünü öpmeye)
meşguldü halk gömdü onları yanyana
yavaş yavaş ve olduğu gibi
hepsi de ve derinden derine
ve daha da yatmaktalar düşlerine
hiçkime ve herkimse nisanın toprağında
tinin arzuladığında ve evetin bilemediğinde
Kadınlar ve erkekler (nato kafa nato mermer)
yaz güz kış bahar
ektiklerini biçtiler ve geldikleri gibi gittiler
güneş ay yıldızlar yağmur
(e.e. cummings, 1894-1962)
(Çeviri: Zeynep Çİftçi Kanburoğlu)
Zeynep Çiftçi Kanburoğlu
(çanlar gider gelirken aşağı yukarı öyle çok)
bahar yaz güz kış
söylerdi söylemediği şarkıyı yapardı yaptığı dansını.
Kadınlar ve erkekler (hem ufacık hem tefecik)
hiç de düşünmezlerdi kimseleri
ektikleri neyse neydi biçtikleri aynı
güneş ay yıldızlar yağmur
çocuklar tahmin ederdi (ama sadece birkaçı
ve büyüdükçe küçülürdü anımsadıkları
güz kış bahar yaz)
gitgide kimsenin kimseyi sevmediğini
gel gör ki şimdi yapraklanırken ağaç
neşesiyle boğuldu kahkahaya ve kederiyle ağladı
kardaki kuşla ve durandaki devinimle
kimsenin kimsesi herşeydi ona
birileri evlenirdi herkeslerle
çığlıklarla gülerlerdi ve ederlerdi dans
(uyu uyan umutlan ve sonra)
söylerlerdi aslalarını yatarlardı düşlerine
yıldızlar yağmur güneş ay
(ve sadece kar anlatmaya koyulabilir
çocukların nasıl da unutmaya teşne olduğunu anımsamak için
çanlar gider gelirken aşağı yukarı öyle çok)
bir gün biri öldü sanırım, herkimse
(ve hiçkimse eğildi yüzünü öpmeye)
meşguldü halk gömdü onları yanyana
yavaş yavaş ve olduğu gibi
hepsi de ve derinden derine
ve daha da yatmaktalar düşlerine
hiçkime ve herkimse nisanın toprağında
tinin arzuladığında ve evetin bilemediğinde
Kadınlar ve erkekler (nato kafa nato mermer)
yaz güz kış bahar
ektiklerini biçtiler ve geldikleri gibi gittiler
güneş ay yıldızlar yağmur
(e.e. cummings, 1894-1962)
(Çeviri: Zeynep Çİftçi Kanburoğlu)
Zeynep Çiftçi Kanburoğlu