Kime Güveneceksin?

Konu sahibi son olarak 1066 gün önce görüldü
Zaman geçiyor, bakmam diyorsun ama hep bakıyorsun ardına. Sonradan gelen her gün bir öncekinin mirası çünkü. Her ne kadar ayakta dursan da yenilmesen de tüm yaşananlar geliyor aklına kendini mutlu hissettiğin bir an kırılıyor içinde bir şeyler yeniden. Sanki ne zaman mutlu olmak için ayağa kalksan çekiştiriyor eteğinden seni. İşte o zaman bakıyorsun o tarafa yaralı halini elinden tutup kaldırmak değil de ona sımsıkı sarılıp ağlamak geliyor içinden, yapamıyorsun..

Camdan mıdır porselenden midir bilmem ama taştan olsun istiyor insan bazen kalbi. Kırılmasın artık, incinmesin, buz dağı gibi dursun öylece.

Sağına bakıyorsun soluna bakıyorsun ebeleyeceksin bulsan ama bulamıyorsun nerede sahi? Nerede o teslim olunmuş güven duygusu? Kime güveneceksin? Güvendiğin herkes seni bir parça yanıltmışken, bir parça yaralamış, bir parçanı söküp almışken..

Kendi eksikliğinden çoğalamıyor insan bazen. O gücü kendinde bulmak da istemiyor. Her şey öylece kalsın istiyor, olduğu gibi, olduğu kadar..

Derin bir iç çekişe sığıyor hepsi ne de olsa. Derin bir nefes, uzaklara dalan bir çift göz..

Ne zaman bir hüzün çökse içine kendine sığınıyor insan. Sığınacak kimsesi olmadığından değil güvenecek kimse olmadığından..

Yazgı
14.12.2019

https://youtu.be/irSmEv62QU4
 
Son düzenleme:
"Her zaman seni üzecek birileri olacaktır, yapman gereken insanlara güvenmeye devam etmek ancak kime iki defa güveneceğine daha fazla dikkat etmektir."
Gabriel García Márquez

Bazı insanların hatası için herkesi aynı kefeye koymadan tanımaya çalışırım fakat yanlış yapan çıkarsa da yapacak bir şey yok, uzaklaşırım olur biter.
 
Ergenlik çağımda kafamı kurcalayan soruydu bu. Kimseye güvenemezsiniz, Çünkü herkes ölümlü ve herkesin gücü ve imkanı sınırlı. Bir tek yaratan her zaman sizinle ve kudretli. Her insan kusurları ile birlikte doğar. O halde, başkasından kusursuz olmasını beklemek yersiz.
 
Bana nedensiz bir şey yapmadan güvenen insanlara, çok güvenirim.
 
Ön yargılı değilimdir ve insanları gözlemler ona göre karar veririm ancak bazen yanıldığımız durumlar olabiliyor. Güvenimi sarsan kişiye karşı çoğu zaman temkinliyimdir ve belli bir noktadan sonra da uzaklaşırım.
 
Yaşama dair yaşadıklarım ve bana kalması gerekenler bende durduğu sürece güvenirim ama asla teslim olmam tam anlamı ile.
İnsanlar hayvanlardan daha vahşi ve acımasız
 
Geri