Mueddeb
Platin Üye
-
- Katılım
- Şubat 19, 2014
-
- Mesajlar
- 16,478
-
- Tepkime puanı
- 209
-
- Puanları
- 323
-
- Konum
- Evden
Kim isterdi
dünyaya engelli gelmeyi
Çünkü onların buna çok ihtiyacı var.
Çünkü sevilmeye birer
birey olmak hakları ama itilip kakılmadan…
Kim isterdi ki bir orman yangının da
kanadı kırık - uçamayan bir kuş misali olmayı.
Kim isterdi ki
göçüğün altında kaçamadan durmayı ve dünyaya engelli bir çocuk olarak gelmeyi yada sonradan bir kaza kurşunuyla bir trafik kazsında veya da beklenmedik biranda nedensiz
çaresizce bir hastalıkla engelli olmayı!
Hiç kimse dediğinizi duyar gibiyim sanki !
Hiç kimse
evet hiç kimse istemezdi!
Tıpkı onlar gibi
tıpkı yarın bizleri nerelerin beklediğinin belirsizliği gibi
üzgünüm beni belki kötü bir yorumcu olarak da görüp düşünenler olacaktır ama ben onlardan farklı olduğumuzu sanmıyorum…
Birçoklarımız
bu gün iyiyiz derken! Kör
topal
sağır gibi sayarsak vs. vs. örnekleri çoğaltabiliriz ancak: bütün bunlar
yaşama katılmalarına engel teşkil etmemeli. Bu kişiler kendilerinden çok ona
seni seviyorum diyenleri severler ve düşünürler
içten
zararsız ve riya gözetmeksizin. Tek düzen halindeki gidişata alışmakmış engellenmek (engelli olmak).
Yüreğini en kuytu köşelere atmakmış
engellenmek.
Çaresizliğin bedelini ödemekmiş
dışlanmakmış engellenmek.
Her gittiği yerden çaresizce elleri boş dönmekmiş.
Sessizce beklemeye alışmakmış
engellenmek. (engelli olmak).
Birçok kişinin içinde yapayalnız olmak
elinden tutulmasına muhtaç olmakmış
engellenmek… (engelli olmak).
Bir hoşgörüyü
bir tutam sevgiyi sabırla beklememiş
engelli olmak.
Belki de
sonu olmayan bir beklentiymiş ve avunmakmış
engelli olmak.
Belli
belirsiz gelgitlermiş
alev
alev yanmakmış
engelli olmak.
Ve sonunda zorda olsa
imkânsız da görünse kabullenmekmiş
alışmakmış galiba
engelli olmaya!
Dünyadaki her şeyin…
Her kişinin
her yaratılanın bir yaratılış gayesinin olduğu gibi
neden BEN derken bir daha düşünmeliyiz ve bu sorunun yerine… Toplumun bizlere yüklediği çoğu anormal kalıplaşmadan çıkarak
farklılıklarımızı kabul ederek kendimizin birer
birey olduğunu göstermeliyiz.
Diyebilmeliyiz ki!
Bari siz engel olmayın! engellilere acıyarak bakmayın
onlara acıdığınız için değil sevdiğiniz için yardım edip
elinizi uzatın onları küçük görmeyin
onlarda bir birey olmaya ve sevmeye
sevilmeye haklarının olduğunu düşünün.
Çünkü kendimiz için
her şeyin en iyisini en güzelini isterken; Kendimiz için birçok şeyi isteyip yerine gelmesi adına mücadele verirken
onları hep unuturuz bir köşelerde görmek hatırlamak istemeyiz zaman gelirde…
Çünkü toplum olarak
onları anlayıp - tanımaya çalışmak yerine görmezden geliriz çoğu zaman
itici gelirler kimilerimize.
Tıpkı bu gün birçoklarınızda olduğu gibi; Benimde
onunda bir hayatımız vardı
İçinde neşe olan
sevinçleri – koşuşturmaları olan
gerek gözleri gülen
gerekse yaşaran acıyan! Elleri iş tutup
ayakları yol kat eden.
Hayatın çekilen çilelerini
savaşları
yokluk içinde kıvrananları zorluk ve acımasızlığı yeterince bizlere engelken.
Bir de fiziki bir engel ağırlını koyuyor bizlere…
Bunun için önümüzdeki kaldırılabileceğiniz engellerimizi kaldırmakta… Bizlerle olarak ellerimizden tutmanızı istiyoruz
bizleri bu zorlu yolda bir başımıza bırakmayın istiyoruz…
Çünkü onların buna çok ihtiyacı var.
Çünkü sevilmeye birer
Kim isterdi ki bir orman yangının da
Kim isterdi ki
Hiç kimse dediğinizi duyar gibiyim sanki !
Hiç kimse
Tıpkı onlar gibi
Birçoklarımız
Yüreğini en kuytu köşelere atmakmış
Çaresizliğin bedelini ödemekmiş
Her gittiği yerden çaresizce elleri boş dönmekmiş.
Sessizce beklemeye alışmakmış
Birçok kişinin içinde yapayalnız olmak
Bir hoşgörüyü
Belki de
Belli
Ve sonunda zorda olsa
Dünyadaki her şeyin…
Her kişinin
Diyebilmeliyiz ki!
Bari siz engel olmayın! engellilere acıyarak bakmayın
Çünkü kendimiz için
Çünkü toplum olarak
Tıpkı bu gün birçoklarınızda olduğu gibi; Benimde
Hayatın çekilen çilelerini
Bir de fiziki bir engel ağırlını koyuyor bizlere…
Bunun için önümüzdeki kaldırılabileceğiniz engellerimizi kaldırmakta… Bizlerle olarak ellerimizden tutmanızı istiyoruz