Kim çağırdı beni

Kim çağırdı beni kim, acele etmeliyim
Ateşin alazında sesini duydum
Rüzgar yok bahçede, yapraklar dingin
Dağlar köklerini toplayıp denize inmiş
Bulut sağdı, yağmur şakırtısı yok
Gümüş çilli mehtapla çizilen ışık
Penceremden içeri girdi

Kim çağırdı beni kim, acele etmeliyim
Sana mektup yazıyordum yarıda kaldı
Ocak çoktan sönmüş, kapattım perdeleri
Sevdiklerim , onlar hep uykudadır
Hiç bozmazlar konumlarını
Varsam da yoksam da aynı yerdeler
Usulca kapatıp çıkarım kapıyı

Kim çağırdı beni kim, acele etmeliyim
Kar gibi sessiz, nazik ve soğuk
Ve yaz rüzgarı kadar hafif
Çok eskilerde, adımdan önce bildiğim
Her yerde tökezleyen, geri çevrilen
Kırağı çalmış sesime yanıt geldi
Gece esintisi ayrılık serpintisi
Bilirim bu kokuyu az kaldı sabaha
Valiz istemez yanımda götüreceğim bir şey yok
Ellerim cebimde sıcaktır nasılsa

Yazar : Özel Arabul