Kendinle yüzleşmek zorunda kaldığın en zor an neydi?

kendimle en zor yüzleştiğim an, bazı hatalarımın geri dönüşü olmadığını anladığım anlardı. insan bazen yaptığı bir yanlışın bedelini sadece kendisi ödemez. hayat bazı dersleri çok ağır verir, bazen bir kayıpla, bazen de ömür boyu içinde taşıyacağın bir vicdan muhasebesiyle. elbette rk hatasız biri değil. yanlışlarım da oldu, pişmanlıklarım da. ama hiçbirinden kaçmadım. aynanın karşısına geçmesem de gece başını koyduğun o yastık var ya, insan en çok orada kendisiyle hesaplaşıyor. ben de gerektiğinde, evet bunda benim de payım var diyebildim. bana göre insanı büyüten de tam olarak budur. ne demiş büyüklerimiz, kendini kandırarak bir yere varamazsın. en zor hesap, gece başını yastığa koyduğunda vicdanına verdiğin hesaptır.