Kendi Kendine Konuşmaktır Aşk ..

Konu sahibi son olarak 3120 gün önce görüldü
Bu şehirden gidiyorum biraz gözyaşı aldım heybeme
Kokunun teninin sesinin olmadığı bir şehire gidiyorum sessiz ve sensiz

Bu şehirden gidyorum ağaçların kuşların anıların olmadığı bir şehire gidiyorum dipsiz bucaksız
Kapattıyorum gönül penceremi şimdi odalarım ışıksız.

Bu şehirden gidyorum gittikçe çoğalıyor sesin uzaklaştıkça uzanıyor koştukça koşuyorsun
Amansız bir hastalık olup yakama yapışıyorsun

Günlerden bir gün bir yağmur damlasında rastlıyorum sana
Ve bir çiçek koparıyorum sen kokuyorsun yapraklarında

Otobüs beklerken buluyorum seni
Yada zifiri bir sokağın tam ortasında düşüyorsun yoluma


Bu şehirden gidiyorum gittikçe sana çıkıyor yollar
Bu şehirden gittikçe bu şehir sana geliyor!

İsmail Balcı
 
Geri