Aleyna1
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Ekim 13, 2014
-
- Mesajlar
- 5,966
-
- Tepkime puanı
- 212
-
- Puanları
- 318
Yalnız hissettiğinizde, sizin için çok özel olan birini göz ardı edersiniz ve ona hak ettiği ilgiyi vermezsiniz.
Her zaman sizinle olan birine... Kim o kişi, bildiniz mi? Tabii ki, kendinizsiniz. Sizsiniz! Dolayısıyla, kendinizle konuşun. Sadece kafanızda da değil, açık açık, yüksek sesle! Bu kafayı yediğinizi, fıttırdığınızı, oynattığınızı, çıldırdığınızı mı gösterir? Hiç de bile!
Kendi kendine konuşmak sadece yalnızlığı hafifleten bir unsur değildir; aynı zamanda sizi daha zeki yapar.
Çünkü aklınızdaki fikirleri netleştirmenizi, temizlemenizi sağlar. Karar vermeye çalıştığınız konularda zihninizi açar. Göremediğiniz şeyleri görmenizi, fark edemediğiniz şeyleri fark etmenizi, keşfedemediğiniz şeyleri keşfetmenizi sağlar. Çünkü her ne kadar beyninizin her zaman kendi benliğinizin tarafında olacağını, dolayısıyla farklı fikirleri dile getiremeyeceğini düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz.
Kendinizin kendinizi eleştirmesinden, bir başkasının sizi eleştirmesi kadar rahatsızlık duymayacağınız ve savunmaya geçmeyeceğiniz için, belli bir konuda normalde takınacağınız tavrın aksi tavırları da takınabilmenizi ve görmenizi sağlar. Çünkü almaya çalıştığınız bir kararda, ikilemde kaldıysanız ve aslında bir seçeneği tercih etmeyi daha çok istiyorsanız; ancak çeşitli sebeplerle yapamıyorsanız, kendi kendinize konuştuğunuzda diğer seçeneği seçmenin neden size fayda sağlayabileceğini görebilir, kararınızı değiştirebilirsiniz.
Fakat aynı şeyi bir arkadaşınızla ya da internet ortamında herkese açık bir tartışma şeklinde yapacak olursanız, diğer insanların karşıt fikirleri size saldırganca ve sırf inat uğruna ileri sürülen argümanlar gibi gelebilir. Savunmaya çekilirsiniz ve objektif kararlar alma şansınız azalır.
Ayrıca bazı araştırmalar, kendi kendine konuşmanın beyni düzenleyici ve özellikle hatırlanması gereken şeyleri daha kolay hafızada tutmayı sağlayıcı bir etkisi olduğunu gösteriyor. Burada komedyen ve yazar Franklin P. Jones'un sözünü hatırlamakta fayda var:
"Kendi kendinize konuşmanın bir faydası, en azından birilerinin sizi dinliyor olduğunu bilmektir."
Her zaman sizinle olan birine... Kim o kişi, bildiniz mi? Tabii ki, kendinizsiniz. Sizsiniz! Dolayısıyla, kendinizle konuşun. Sadece kafanızda da değil, açık açık, yüksek sesle! Bu kafayı yediğinizi, fıttırdığınızı, oynattığınızı, çıldırdığınızı mı gösterir? Hiç de bile!
Kendi kendine konuşmak sadece yalnızlığı hafifleten bir unsur değildir; aynı zamanda sizi daha zeki yapar.
Çünkü aklınızdaki fikirleri netleştirmenizi, temizlemenizi sağlar. Karar vermeye çalıştığınız konularda zihninizi açar. Göremediğiniz şeyleri görmenizi, fark edemediğiniz şeyleri fark etmenizi, keşfedemediğiniz şeyleri keşfetmenizi sağlar. Çünkü her ne kadar beyninizin her zaman kendi benliğinizin tarafında olacağını, dolayısıyla farklı fikirleri dile getiremeyeceğini düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz.
Kendinizin kendinizi eleştirmesinden, bir başkasının sizi eleştirmesi kadar rahatsızlık duymayacağınız ve savunmaya geçmeyeceğiniz için, belli bir konuda normalde takınacağınız tavrın aksi tavırları da takınabilmenizi ve görmenizi sağlar. Çünkü almaya çalıştığınız bir kararda, ikilemde kaldıysanız ve aslında bir seçeneği tercih etmeyi daha çok istiyorsanız; ancak çeşitli sebeplerle yapamıyorsanız, kendi kendinize konuştuğunuzda diğer seçeneği seçmenin neden size fayda sağlayabileceğini görebilir, kararınızı değiştirebilirsiniz.
Fakat aynı şeyi bir arkadaşınızla ya da internet ortamında herkese açık bir tartışma şeklinde yapacak olursanız, diğer insanların karşıt fikirleri size saldırganca ve sırf inat uğruna ileri sürülen argümanlar gibi gelebilir. Savunmaya çekilirsiniz ve objektif kararlar alma şansınız azalır.
Ayrıca bazı araştırmalar, kendi kendine konuşmanın beyni düzenleyici ve özellikle hatırlanması gereken şeyleri daha kolay hafızada tutmayı sağlayıcı bir etkisi olduğunu gösteriyor. Burada komedyen ve yazar Franklin P. Jones'un sözünü hatırlamakta fayda var:
"Kendi kendinize konuşmanın bir faydası, en azından birilerinin sizi dinliyor olduğunu bilmektir."
