Öylesine huzur doluyum ki; Öylesine tarifsiz duygulardayım...
Keman`ımın her telinden dökülen notalar alıp gidiyor beni
Kelebek hafifliğinde, arşı`alaya, hafif, tatlı bir uçuşlarla yolculuk yapıyorum.
Mutluluk ve acıyı, bir anda hissetmek, nasıl bir şey deseler, bu derim, bu işte..
Bir kemanın nağmelerinde, kaybolurken ruhum, sen varsın, yine yüreğimde ..
Biraz hasret, biraz özlem, ne kadar inkar etsem de
Söküp atamadığım kalbimden seni. Anladım ki bende iki yüzlüyüm.
İçim ağlarken, soranlara gülücükler, dağıtan ben, şimdi acizim.
Şimdi yalnızım; Ruhumun karanlık, dehlizlerinde, yol bulamıyorum, Senden öte...
Hangi can damarıma girsem, her yol sana çıkıyor.
Kemanımdan çıkan, her nota, kanıyor anlıyormusun;
Bedenim kan kırmızı..Okyanus dalgaları gibi ruhum.
Gel, gitleri, yaşıyorum, kemanım ağlıyor.
Canım acıyor, anlıyorum ki, senden öte yol yok
Önümden gelip geçiyorsun, sisler, içinde hayalin.
Oysa, oysa, ben tüm varlığımla yıkamak istiyorum ruhumu.
Rahmet damlalarıyla.. Bardaktan boşanırcasına
yağan yağmurlar da yeniden hayat bulmak istiyorum
Yaşamak, özgürce, kırlarda yeni açmış çiçekler gibi
salınmak istiyorum. hafif imbat rüzgarlarında..
Yeniden hayat bulmak, sevgilerin en güzelini
En, erdemlisini, yüreğime ekmek, sevgi tohumlarıyla
yeniden, yeşermek istiyorum..Anlasana seni..
Yalnız seni..Yeniden yaşamak aşk`ların
En temiziyle hayat bulmak istiyorum
SENİNLE YALNIZ SENİNLE...
(KEMANIMDAN BEN AKIYORUM)..