Kelkit - Köksal Akar

Konu sahibi son olarak 3392 gün önce görüldü
KELKİT

Nasıl desem bilmem şu özlemimi,
Burnumun ucunda tüter şu Kelkit.
Kapatsam da dostlar ben gözlerimi,
Ansızın karşımda biter şu Kelkit.

Soğuktur suları Çimen Dağı'nda
Bin çeşit nevale biter bağında.
Golotlar pişer de kül ocağında,
Ekmeğe başka tat katar şu Kelkit.

Yemyeşil yemişli sümbül bağların.
Şerefli tarihin,geçmiş çağların.
Yayılmış eteğine ulu dağların,
Uykuya dalmış da,yatar şu Kelkit.

Yiğidi mert olur,kızları nazlı.
Yazları serindir,kışı ayazlı.
Şenlenir yaylalar,davullu sazlı,
Bir başka havalar atar şu Kelkit.

Köksal Akar
 
memleket özlemi ...
gece insanı yatağından, burnunda tanıdık kokularla uyandıran,
zaman zaman uyutmayan, bir süre sonra gördüğü her yeri, her şeyi, herkesi tanıdık sanmaya sebep olup,
sonunda pes edip bunu bir işaret olarak algılayıp eve dönmeye sebep olan his...

çok özlem dolu bir şiir yüreğine sağlık Nermin...
 
Geri