A
aXi
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Kelimeler öksüz kalıyor bazen… İçimde burukluk kaldı geriye, her hatırlanmada her özleyişte. Gözümü kırpmadan koşacağımı zannederdim, sorgusuzca… Gerçekte prensesler yokmuş. Tahterevalliler iki kişilikmiş. Nasılda içime yer etmişsin bu kadar çok. Korkuyorum hala bu kadar çok kalbim kırılmasına rağmen… Yapılanlar ağrıma gidiyo… Sonunda elime gececek olanı biliyorum… Hatrını sayıp yorgunluğumla baş başa mı kalmam gerekiyo bilmiyorum. Yüreğimi sızlatıyor bu hale gelmiş olmak… Bozuk bir başkalaşımın içinde bu kadar ilerleyebiliyorum… Beni bekle diyebilmek ne kadarda güzelmiş. Savunmak yada içinde kaybolmak bile mumkun değil. Yaptığın şeyin başıda sonuda anlamsız olunca kendine anlam bulamıyorsun içinde hiç. Kusamadım kalbimden çıkan bu yumruyu… İçimdede kalması kanatıyor sadece…
Bilmiyorum Ben yaa.. BİLMİYORUM