Günlük Kelebek Ruhu*

Konu sahibi son olarak 51 gün önce görüldü
Neden mi buradayım? Çin'e gideceğimi ve uzunca bir süre orada kalacağımı bildirmek için yazıyorum. Vize işlemlerim biraz uzun sürdü ama sonucunu aldık. Bir kaç saat öncede Chengdu'ya biletlerimi aldım. İçimde yeni bir dünyaya açılmanın heyecanı, hayatıma nasıl devam edeceğime dair ise endişelerimle gideceğim Çin'e. Burada son 2 ayım... Antalya'da güzel şehrimde son 2 ay....​


kaldın dimi orda
ne işin vardıysa artık
 
26.07.2025
bir yerde denk geldim bu tivitite;

--İnsan koşarak gittiği yerlerden çekilir, heyecanla aradıklarından uzaklaşır, çok sevmesine rağmen mesafelenir… Çünkü zordur yüklediğin anlamın altında kalmak. Zarifoğlu diyor ya ‘’ Gelecektim ama daha kötü bir hatıram olsun istemedim. ‘’ Bazı şeyler, en iyi yerde noktalanmalı.--
İ : Gelmek istediğimde ne yapmam gerekiyor?
S: Benim yaptığım gibi olabildiğince uzağa git...

Gerçekten bazı şeyler kaldığımız yerde noktalanmalıymış. Dahasına ihtiyaç yok
 
27.07.2025

nokta koyamamak...
kendime kızıyorum, neden hala yapamadığımı bilmiyorum?
insanım doğamda var biliyorum , kabul ediyorum ama kendime kızmaktan başka bir şey düşünemiyorum...
Bugünü bir şekilde nokta koyarak atlatabildik, 5 gün olur 10 gün olur 1 ay 3 ay... 1 sene...
önemli olan ne öğrendiğim değil midir?
kendime verdiğim değeri özgüveni geri kazanmak değil midir?
 
28.07.2025

Bugün işim başımdan aşkındı. İş dışında hiçbir şeye kafamı takmadığım bir gündü ve bu yüzden fark ettim ki
noktayı koymak unutmak demek değildi , kabullenmekti. Kabullenip yoluna devam etmek...
ben yoluma devam etmeyi seçiyorum , kendimin en iyi versiyonunu yaratıp oturup hayatımı izlemektense bunun için bir şeyler yapmayı seçiyorum
KENDİMİ SEÇİYORUM !
 
29.07.2025

Instagramda çok güzel bir yazıya denk gelmiştim diyor ki
'' İlk başta başıma gelen en güzel şey olduğunu düşündüm ama anladım ki çok yorgunken uyuduğun her yatak rahattır.
O yüzden bazılarına çok anlam yüklememek gerekir. ''

Bugünümün özetiydi bu...
Kişi değildi üzen, ona yüklediğimiz anlam-anı-özlem-duyguydu aslında.
 
02.08.2025

“İnsan insandan vazgeçmez azizim, insan insana yüklediği manadan vazgeçer…
Farkın yokmuş kimseden,
Ben farklı bakmışım bilmeden… der ve gider
İnsan insandan gider “

(:
 
29.08.2025 Cuma

'' Hayatının en güzel haberini almış gibi yürü.
Tüm dünya seni dinliyormuş gibi konuş.
Evren daima senin tarafındaymış gibi hareket et.
Enerji mıknatıs gibidir.
Ve özgüven, gerçeği bile eğip bükebilir.
Bazıları buna kibir der,
kimileri ise saflık.
Ama başına güzel şeylerin geleceğine inanan insanlar,
çoğu zaman gerçekten de haklı çıkarlar. ''​
 

Ekli dosyalar

  • indir (2).jpg
    indir (2).jpg
    64.4 KB · Görüntüleme: 4
-''Güzelliğin sesi kısıktır.'' diyor Nietzsche. Sessizce çabalayanlara, bir çiçeği sabırla büyütenlere, bir çileyi sabırla çekenlere,
karınca misali adım adım ilerleyip asla yürümekten vazgeçmeyenlere, sessiz savaşlarda sessiz zaferler elde edenlere,
selam olsun... ''
 




“Yürüyenin yolu açılır, önü açılır ve ilerlemesine müsaade edilir, yatıyorsan üstün örtülür çünkü ihtiyacın öyledir”


 
17.09.2025 Çarşamba

bazı insanlara karşı hiçbir savaşı kazanamayacağımı fark ettim...
yine bir yerde okudum ; algıları sonsuza kadar kapalı , kişiliği bozuk ve üslubu vasat insanların ;
her zaman üste çıkma, zihin yıpratma ve çaresiz bırakma gibi iğrenç becerileri var...
gerçekten de öyle, farkındalıklarla dolu bir yıl geçiriyorum kendi adıma. çevremi de aynı farkındalıklarla dolu insanlarla değiştirmeye başladım.
tam kafamı boşalttım dediğim anda sürpriz yumurtadan çıkar gibi kendini en hatırlatmamasını rica ettiğim insanların
kendini tam bir ay sonra hatırlatmasına şahit oluyorum
bir ay durabildiysen bensiz , bir ay durabildiysen beni merak etmeden arayıp sormadan ve ne yaptığımı bilmeden
pek tabii birçok bir aylara daha dayanabilirsin sanıyorum ki...
zehirli insanlardan çok uzağım artık o yüzden gelme istemem, sözleri davranışları ve düşünceleriyle insana negatif enerji aktaranlardan uzağım...
saygı hoşgörü nedir bilmeyen insanlardan uzağım...
uzağım diyorum ama çabalıyorum, uzak durmaya çabalıyorum
ben uzak durmaya çalıştıkça aynı havayı solumak bile bana bir sınav...
Ben buna layık değilim aydınlanmasıyla resetlenelim ve yeni bir sayfaya cüret edelim yeter!
 
20.09.2025 Cumartesi
Söyleyemediklerim vol 1.

Merhaba söyleyemediklerim,
İnsanız be acının da özlemin de dibini yaşadım. Dibin dibindeydim hatta.
Beşeriz, şaşarız... ben de şaştım...
ama insan olduğumu hissettim, yaşadığımı hissettim biliyor musun?
O an yaptığım hiçbir şeyden pişman olmamayı öğrendim çünkü o andaki İrem onu istedi ve yaptı. İstediği bir şeyi yapmanın rahatlığı vardı üstümde.
Belki yanlıştı belki yapılmamalıydı evet ama öğrendim dedim ya pişman olmamayı öğrendim.
Bazen yarım kalan hikayelerim, anılarım ve pişmanlıklarım oldu olmaya da devam edecek. Anlatsam insanların anlayamayacağı, sussam da içimin yanacağı yaralarım...
Ama bir şekilde devam etti hayat o güneş her sabah süzüldü penceremden odamın bir köşesine...
Yani demem o ki umut var...
umut hala var İrem (:
 



Her dinleyisimde hiç varolmamis bir evrende ve farklı bir vücutta bulurum kendimi, engin maviliklere yürürken Akasya kokusu eşlik eder bana.
Yapmam gerekeni yapmış olmanın verdiği hâz ve sakinlik ile rüyam son bulur; çünku artık huzura erebilmişimdir.

Güzel konu, umarım şarkıyı beğenirsin.
 
Geri