KayboLuş II

Kavim göçlerinin içine geç göçen çöl geçme hikayelerinde,
Vazgeçmeyi ezber etmiş sevdim dediğim,
Oysa bir kere bile sevdim bile dememişti,bilirim..

Umutsuz bir geçmişten geçtim ve hiç bir kadın sesinden önce seviyorum denmeyecekti bildim,
Bildim bilinçsiz sevmelerde tüketilirdi beden ve bedel öderken bu kadar his can yakmazdı istemeden..
Aşk'ın bitmezliğindeyken,
İkamet değiştirme hadisesine Ayrılık diyor gibi geliyordun ve dudakların vardı çok öpülmeye müsait,
Yanağının kenarına yakışmış öpüşlerden az daha sonra..


Sen benden aç kalkarsan,benim içime acın otururdu..
Sabaha karşı yalnızlık sularındayım ben,
İçme benden,
Kaçma benimleyken kendinden..

Ama yine boğ beni,
Çoğul bıraktığın sonuncu tekil şahısın şarabındaki baş dönmelerine nefesim tıkanmışken
Bul bendeki sen olan aklıma dolanan izleri..

Ben seni seviyorum demek için incittim ruhumu,
Kin mi güdersin şimdi bana?
Kim diye beni soruşlarında her başkasına..


Gıdık altından ter aldatan,
Alıp atılan yerine göre göğe koyup sonra yerin dibine yatırılan bir yutkunmaydık biz,
Yatkındık acıtmaya birbirimizi,
Nutkun tutulma biçimiyle,el bırakma anlarında da anlaşılır ki,
Bir öteki sevdim'leşmelerin restiyle öderken kefaletlerimizi az daha yalan kaldık surat ifadelerimizde..

Gördüklerimin adıdır,sustuklarının gizi,
Senin ne kadarına Aşk eder ki benden başkasının öpmeleri?

Emre GÖKCE​